به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، گورکن داستان زنی به نام سوده شریف زادگان با بازی ویشکا آسایش است که درست قبل از ازدواج مجددش دچار یک چالش سخت در زندگی شخصی اش می شود.
گورکن، تازه ترین فیلم کاظم ملایی، از اواسط مرداد به صورت آنلاین اکران شد. ملایی که پیش از این توانسته بود با فیلم عجیب و جذاب کوپال در ذهن ما ماندگار شود، این بار با ارائه داستانی متفاوت از مسائل تازه ای که جامعه امروز ما با آن ها مواجه شده پا به میدان گذاشته است. معضلاتی که با پیشرفت بی وقفه تکنولوژی گریبانگیر افراد می شود.ملایی برای این فیلم، جایزه بهترین فیلم داستانی از بیست و هفتمین جشنواره فیلم آستین آمریکا را به دست آورد. گورکن نیز مانند بسیاری از فیلم هایی که در دوران پاندمی عرضه شدند، از نمایش بر پرده سینما بی نصیب ماند.کاظم ملایی در فیلم گورکن قصه ملایم تری نسبت به کوپال روایت می کند: سوده مادر جوانی در آستانه ازدواج مجدد است که یک اتفاق ناگوار، دنیای او را زیر و رو می کند. پسر او توسط افراد ناشناسی به گروگان گرفته می شود. به نظر می رسد این آدم ربایی انگیزه ای جز دریافت پول نداشته باشد. سوده در ابتدا سعی می کند به طور مستقل این ماجرا را پیگیری کند، اما تقاضای آدم رباها برای خرید بیت کوین، در نهایت او را مجبور می کند از پدر و همسرش که سال هاست از هر دو به طور کامل بریده است تقاضای کمک کند.قصه با یک عدم تعادل خوب شروع می شود. ماتیار، پسر سوده، گم شده و همه چیز تحت تاثیر این عدم تعادل قرار گرفته است. پیرنگ به خوبی شکل می گیرد. تعلیق آغاز می شود. در حاشیه هم داستانی فرعی وجود دارد که می تواند به قصه شاخ و برگ ببخشد: موریانه به جان خانه سوده افتاده است. کسی پیدا شده است که برای این مشکل که سوده به تنهایی با سم و نفت نتوانسته است حل کند، چاره ای پیدا کند. یک مثلث عشقی بسیار کمرنگ هم بین سوده، همسر سابق و خواستگار جدیدش وجود دارد.تا اینجا، کاظم ملایی همه چیز را خوب پیش می برد. لوکیشنی که برای فیلم انتخاب کرده نیز بی نظیر است؛ خانه ای قدیمی که رازهای زیادی را در خود پنهان کرده است و به زورِ چسباندن یک قاب عکس به دیوارش هم نمی شود رازهاش را مخفی نگه داشت. داستان از این به بعد، به آرامی ادامه پیدا می کند. ترس و اضطراب ناشی از سرنوشت ماتیار رنگ می بازد. تعلیق به عمد از بین می رود تا به حوادث ریز و درشتی که در این خانه رخ داده و سوده از آن بی خبر بوده است تاکید کند.ویشکا آسایش در نقش سوده توانسته بازی قابل قبولی از خود به نمایش بگذارد. داستان، حول شخصیت سوده شکل گرفته است؛ گرچه زوایای پنهان فراوانی در زندگی و شخصیت سوده وجود دارد که بر مخاطب پوشیده است و پوشیده نیز می ماند. به رازهای فراوانی اشاره می شود و همانطور سر به مهر باقی می ماند. سایر بازیگران اما به دلیل عدم پرداخت کافی به شخصیت های فرعی، بازی های درخشانی از خود به نمایش نمی گذراند.حسن معجونی در نقش پیمان، دیر به فیلم اضافه می شود؛ تعداد محدودی دیالوگ دارد. چیزی از گذشته اش برملا نمی کند. سوالی را پاسخ نمی دهد و رفتاری خونسردتر از چیزی که مخاطب انتظار دارد از خود بروز می دهد. انگار که بنا باشد با این عدم پرداخت شخصیت ِ پیمان، ما با سوده هم داستان باشیم و به پیمان شک کنیم؛ البته این شک و تردید درمورد تک تک شخصیت ها قابل بحث است. به هیچکدام به قدر کافی نزدیک نخواهیم شد؛ پس می توانیم به تک تک افراد شک داشته باشیم، چرا که ممکن است هر کدام انگیزه ای شخصی داشته باشند که ما از آن بی خبریم. چه این شخص یک کارگر مهاجر باشد؛ چه کلفتی که سال هاست در خانه شخصیت اصلی زندگی کرده باشد و چه یک خواستگار که تازه قرار است به خانواده وارد شود.به نظر می رسد کاظم ملایی به استفاده از نمادها بسیار علاقه مند است. در این فیلم، تلویزیون در همه شرایط روشن است. در شبکه های ایران کسی اخبار می گوید یا بیانیه صادر می کند. اغلب هم کسی از راه می رسد و شبکه را عوض می کند و یک شبکه ماهواره ای را جایگزین می کند. پرچم های عزایی که روبروی خانه سوده به دیوار نصب هستند و انگار قرار است خبر از اتفاق شومی بدهند. مهم تر از همه، وجود موریانه و گورکن در خانه احتمالا نمادی از پنهان بودن رازهایی خورنده در دل زندگی سوده دارد. رازهایی که سوده دارد و رازهایی احتمالی که سوده از آن ها بی اطلاع است و از درون، زندگی او را مورد هدف قرار داده اند. ای بسا که اگر موریانه به چند نقطه خانه زده باشد، مجبور به تخریب کلی خانه شوند.در مجموع، ملایی با فیلم جدید خود توانسته است خون تازه ای به رگ خشکیده سینمای ایران تزریق کند. او از ایده های خوبی مانند بحث ارزهای دیجیتال و کودکانی که در استفاده از تکنولوژی بسیار از والدین خود جلو افتاده اند بهره برده است. ملایی می توانست با پرورش مناسب و ایجاد تعلیق، گورکن را به یکی از بهترین فیلم های خود تبدیل کند.
کاظم ملایی متولد 13 آذر 1360 در سبزوار، کارگردان، نویسنده و تدوینگر، فارغ التحصیل رشته کارگردانی سینما از دانشگاه سوره تهران است. فیلم های کوتاه از بازی تا …، تل، در کوچه باد می آید، اکبر تو رو خدا پیش از من نمیر! کارمن فونبره، لطفاً از خط قرمز فاصله بگیرید، منها، دیلیت و فیلم های سینمایی کوپال و گورکن از ساخته های ملایی هستند. فیلم سینمایی کوپال نخستین اثر بلند او بود که موفق به کسب جایزه بهترین فیلم سینمایی از جشنواره های بین المللی فیلم براشوف کانادا، بوگوتای کلمبیا، برکلی آمریکا، همیلتون کانادا، ویاوگای آمریکا، فیکمای مکزیک، جشنواره ی فیلم های مستقل مونترال کانادا، جشنوارهٔ فیلم هانتینگتون بیچ آمریکا و جشنواره ی فیلم هنرهای زیبای آمریکا شد. این فیلم نامزد دریافت جایزه بهترین خلاقیت و استعداد درخشان، نامزد سیمرغ بلورین بهترین آنونس از جشنواره فیلم فجر، نامزد دریافت نشان عباس کیارستمی از جشن سینمایی حافظ، نامزد بخش بهترین فیلمساز اول از جشن آکادمی سینماسینما شد. او همچنین جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران در جشنوارهٔ های بین المللی فیلم کلکته هندوستان و سبوی فیلیپین را دریافت کرد. فیلم کوتاه منها نیز تندیس بهترین فیلم کوتاه تجربی در بخش های ملی و بین المللی «جشنوارهٔ بین المللی فیلم کوتاه تهران» و تندیس بهترین کارگردانی تجربی در چهاردهمین جشن خانه سینما را کسب کرد. فیلم کوتاه دیلیت نیز تندیس بهترین فیلم تجربی و بهترین فیلم جشنواره از نگاه تماشاگران را در بیست و هشتمین جشنوارهٔ بین المللی فیلم کوتاه تهران کسب کرد. فیلم کوتاه دیلیت در دومین جشنوارهٔ بین المللی فیلم آپولونیا و اولین جشنوارهٔ بین المللی فیلم ایران آمریکا به عنوان بهترین فیلم جشنواره انتخاب شد. ملایی سابقه عضویت در هیئت مدیره انجمن فیلم کوتاه ایران (ایسفا) را نیز دارد.
حسن معجونی ،ویشکا آسایش ،گوهر خیراندیش ،مهراوه شریفی نیا ،بهنوش بختیاری ،رضا بهبودی ،مهدی حسینی نیا،سیاوش چراغی پور،یداله شادمانی ،محمدامین اسدی ،محمود نظرعلیان ،حمیدرضا محمدی ،ندا دهشیری
کارگردان و فیلمنامه: کاظم ملایی، تهیه کننده: سینا سعیدیان،با صدای: احترام برومند، مدیر فیلمبرداری: مجید گرجیان، دستیار اول کارگردان، برنامه ریز: آلاله هاشمی، تدوین: بابک قائم، طراح چهره پردازی: محمود دهقانی، مدیر صدابرداری: محمد کیان ارثی، طراح صحنه: منیر رضی زاده، طراح لباس: ندا نصر، مدیر تولید: حامد آزادی، دستیار اول فیلمبردار: داریوش رجائی، عنوان بندی و جلوه های ویژه بصری: امیر مهران، مدیر جلوه های ویژه میدانی: ایمان کرمیان، عکس: یوسف عبدالرضایی، فاطمه تقوی، منشی صحنه: مهشید صادقی، طراح گرافیک: علی مرادی بارانی، مدیر تدارکات: امیر جعفری نژاد، گروه کارگردانی: ارشیا بجوشین، صدرا عبدلی اجرای نور: مهدی ابراهیمی، مهدی رجبی (آقای هیوا)، گروه فیلمبرداری: پوریا پیریایی، مهدی حسینی خواه، امیررضا آهنگر، سبحان زهره نژاد، گروه صدا: کاوه دیداری، شهاب موسس، پوریا پوررحیم، مجریان گریم: آیدین فرضی، اشکان افشاری راد، عماد صمدی، دستیار اول صحنه: محمود بیاتی، مدیر صحنه: میلاد آجودانی، دستیاران صحنه: یاسین رستمی، علی دقیق، دستیار لباس: سمیرا علامه، دستیار تدوین: حسن فلاح، تصویربردار پشت صحنه: مانی آراسته، گروه جلوه های ویژه میدانی: مرتضی رمضانی، مجید حیدری، بهزاد سلیمی، حمید بیاتی،، گروه تدارکات: سعید آزادی، امید چراغی، اشکان صالحی، ولی حسینی، علی طرقی، موسی افراه، روابط عمومی: فاطمه رستمی
ژانر :درام،خانوادگی
زبان : فارسی
امتیاز IMDb: امتیاز 6.1 از 10
