بیماری پارکینسون راه مغز را هماهنگ با حرکات ماهیچه ها تحت تأثیر قرار می دهد. در این بیماری تعدادی از سلول های جسم سیاه مغز (سابستنشیا نیگرا) صدمه دیده و می میرند. این سلول های مغز (نورون های دوپامینرژیک)، پیام اعصاب را با تولید یک ماده شیمیایی به نام دوپامین، به نخاع منتقل می کنند و این پیام است که حرکات عضلات بدن را کنترل می کند.
زمانی که این سلول های مغزی آسیب می بیند، میزان دوپامین تولید شده کاهش می یابد. ترکیبی از کاهش سلول های مغزی و سطح پایین دوپامین در سلول های این بخش مغز، باعث آهسته و غیر طبیعی شدن پیام های عصبی به عضلات می شود که این علائم اصلی بیماری پارکینسون یعنی سفتی، لرزش و کندی حرکت را ایجاد می کند. روتیگوتین آگونیست گیرنده دوپامین می باشد، به این معنی که این دارو به عنوان دوپامین بر روی گیرنده های مشابه در مغز، عمل می کند.
روتیگوتین برای درمان سندرم پاهای بی قرار (RLS) نیز استفاده می شود. این یک احساس ناراحت کننده در پاها است که بیمار برای حرکت پاهای خود نیاز به مسکن دارید. روتیگوتین می تواند علائم پریشان کننده این سندرم را در فرد کاهش دهد.
عوارض و موارد مصرف پچ پوستی روتیگوتینمقدار و روش مصرف داروی روتیگوتین
قبل از شروع درمان با داروی روتیگوتین ، بروشور دارویی داخل بسته را به دقت مطالعه کنید. این بروشور به شما کمک می کند تا اطلاعات جامعی را راجع به دارو به دست آورده و از عوارض جانبی احتمالی آن مطلع شوید.
دوز و مقدار داروی روتیگوتین ، از فردی به فرد دیگر متفاوت است؛ دارو را دقیقاً همانطور که پزشک به شما تجویز کرده است، استفاده نمایید. دوز دارو ابتدا کم است و سپس با توجه به بیماری و علائم فرد تنظیم می شود.
شما می توانید پچ پوستی را در ران، کمر، شکم، شانه و سینه خود قرار دهید. برای استفاده از پچ جدید از یک منطقه دیگر از پوست خود استفاده کنید. از هر منطقه برای استفاده دوباره حداقل ۱۴ روز استفاده نکنید. پچ پوستی را به صورت منظم و سر یک ساعت مشخص مصرف کنید.
اگر فراموش کردید که دوز داروی روتیگوتین روزانه خود را در زمان مشخص مصرف کنید اما به زودی یادتان افتاد، دارو را مصرف کنید؛ اما اگر خیلی دیرتر از زمان معمول، به یاد آوردید، دوز از یاد رفته را مصرف نکنید. نباید به خاطر دوز از یاد برده شده، دو دوز از دارو را باهم مصرف کنید.
