به گزارش سرویس مجله سلامت خانواده ساعدنیوز، فاکتور 7 (Factor VIIa) یکی از داروهای مهم در درمان و پیشگیری از خونریزی در بیماران مبتلا به اختلالات انعقادی است. این دارو معمولا برای افراد مبتلا به هموفیلی نوع A و B، کمبود فاکتور 7 و همچنین اختلال انعقادی گلانزمن تجویز میشود. بیماران مبتلا به این اختلالات، به دلیل ناتوانی بدن در تشکیل لخته خون، بیشتر در معرض خونریزیهای طولانیمدت پس از آسیب، جراحی یا حتی خونریزیهای داخلی بهویژه در مفاصل و عضلات قرار دارند.
فاکتور 7 با فعالسازی مسیر انعقاد خون، به توقف خونریزی کمک میکند و در بسیاری از موارد میتواند از بروز عوارض خطرناک ناشی از خونریزی جلوگیری کند. با این حال، مصرف این دارو باید کاملا تحت نظر پزشک انجام شود؛ زیرا در برخی بیماران ممکن است خطر تشکیل لخته خون را افزایش دهد.
ترومبوز
در افراد با آلرژی شناخته شده به خرگوش
پروتئینهای خرگوش یا سایر اجزای محصول
مواجهه میتواند منجر به واکنش شدید حساسیت شود.
تداخلات رده X (پرهیز): تداخل قابلتوجهی مشخص نشده است.
کاهش اثرات داروها توسط فاکتور هفت-آ نوترکیب: تداخل قابلتوجهی مشخص نشده است.
کاهش اثرات فاکتور هفت-آ نوترکیب توسط داروها: تداخل قابلتوجهی مشخص نشده است.
افزایش اثرات داروها توسط فاکتور هفت-آ نوترکیب: تداخل قابلتوجهی مشخص نشده است.
افزایش اثرات فاکتور هفت-آ نوترکیب توسط داروها: ضد مهارکننده کمپلکس انعقاد (انسانی)، فاکتور سیزده زیر واحد آ (نوترکیب)
تداخل با غذا: ذکر نشده است.
این دارو، یک درشتمولکول پروتئینی (گلیکوپروتئینی) است که با تکنولوژی دیانای نوترکیب و با استفاده از سلولهای کلیه نوزاد همستر (بی اچ کی) تولید میگردد.
