به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، بسیاری از پژوهشگران تصور میکنند که محتوای علمی قوی، تنها فاکتور پذیرش مقاله است؛ اما واقعیت این است که حتی ارزشمندترین یافتههای علمی، بدون رعایت فرمتبندی (Formatting) دقیق، در همان مرحله اول توسط سردبیر (Editor) ریجکت میشوند. فرمتبندی صحیح، نشاندهنده حرفهای بودن نویسنده و احترام به استانداردهای ژورنال است.
طبق آمارهای منتشر شده توسط انتشارات بزرگی مانند Elsevier، درصد قابل توجهی از مقالات به دلیل عدم رعایت دستورالعملهای نگارشی، پیش از رسیدن به مرحله داوری (Peer Review)، دچار "Desk Reject" میشوند. فرمتبندی به دلایل زیر حیاتی است:
یکپارچگی بصری: مجلات برای حفظ هویت برند خود، نیازمند چیدمان یکسانی هستند.
تسهیل داوری: ساختار استاندارد به داوران کمک میکند تا با تمرکز بر محتوا، بخشهای مختلف مقاله را سریعتر ارزیابی کنند.
سنجش دقت نویسنده: رعایت دقیق جزئیات فرمتبندی، نمادی از نظم و دقت علمی پژوهشگر در اجرای تحقیق است.
اگرچه هر ژورنال جزئیات خاص خود را دارد، اما اغلب مجلات معتبر از الگوی استاندارد زیر پیروی میکنند:
صفحه عنوان (Title Page): شامل عنوان دقیق، نام نویسندگان و افیلییشن (وابستگی سازمانی).
چکیده (Abstract): خلاصهای از هدف، روش، یافتهها و نتیجهگیری (معمولاً 150 تا 250 کلمه).
مقدمه (Introduction): بیان مسئله و ضرورت تحقیق.
مواد و روشها (Materials and Methods): شرح دقیق نحوه اجرای پژوهش.
نتایج (Results): ارائه یافتهها با استفاده از جداول و نمودارها.
بحث (Discussion): تفسیر یافتهها و مقایسه با مطالعات پیشین.
نتیجهگیری (Conclusion): پیام نهایی و پیشنهادات آتی.
تقدیر و تشکر (Acknowledgements): قدردانی از حامیان مالی یا معنوی.
منابع (References): لیست تمامی منابع طبق استایل درخواستی (APA, IEEE, Vancouver, ...).
علاوه بر ساختار کلی، رعایت نکات زیر در فایل اصلی مقاله الزامی است:
اکثر ژورنالها از فونتهای استاندارد مانند Times New Roman با سایز 12 و فاصله خطوط (Line Spacing) 1.5 یا 2 (Double Space) استفاده میکنند. همچنین شمارهگذاری خطوط (Line Numbers) برای تسهیل کار داوران در بسیاری از مجلات اجباری است.
باید دقت کنید که مقاله شما از سقف مجاز کلمات (مثلاً 6000 کلمه برای مقالات اصیل) فراتر نرود. چکیده نیز محدودیتهای سفتوسختی دارد که نادیده گرفتن آنها باعث اختلال در سامانه سابمیت میشود.
یکی از زمانبرترین بخشها، تنظیم رفرنسهاست. استفاده از نرمافزارهای مدیریت منابع مانند EndNote یا Mendeley برای تطبیق با استایل خاص ژورنال (مانند شیوهنامه شیکاگو یا روش عددی) توصیه میشود.
برای دسترسی به آخرین استانداردهای هر مجله، مراحل زیر را دنبال کنید:
جستجوی ISSN یا نام ژورنال: نام دقیق مجله را در گوگل جستجو کرده و وارد سایت رسمی انتشارات شوید.
بخش راهنمای نویسندگان: به دنبال گزینههایی نظیر "Guide for Authors"، "Instructions for Authors" یا "Submission Guidelines" بگردید.
مطالعه بخش About the Journal: در این بخش اطلاعاتی درباره دامنه (Scope)، ایمپکت فکتور و قالبهای آماده (Template) در قالب فایل Word یا LaTeX ارائه میشود.
نکته کلیدی: برخی مجلات برای سابمیت اولیه، فرمت آزادی دارند (Your Paper, Your Way)، اما حتی در این صورت هم رعایت نظم ساختاری شانس پذیرش شما را افزایش میدهد.
فرمتبندی مقاله، پلی است میان نگارش خام و انتشار جهانی. فرآیند آمادهسازی شامل ترجمه، ویرایش نیتیو، پارافریز (برای جلوگیری از سرقت ادبی) و در نهایت فرمتبندی، تضمینکننده ورود مقاله شما به فرآیند داوری است. با صرف کمتر از 24 ساعت زمان برای تنظیم دقیق جزئیات، از ماهها انتظار و در نهایت ریجکت شدن بیهوده جلوگیری کنید.
