به گزارش سرویس علم پایگاه خبری ساعدنیوز، برخلاف تصور عموم که تنبلی یا عدم تمرکز را عامل افت تحصیلی نوجوانان میدانند، دکتر عزیزی معتقد است تفاوتی بنیادین میان نسل ما و نسل جدید وجود دارد. او میگوید:
«نسل ما چون متوجه قضایا نبود، مدام میخواند و تکرار میکرد؛ اما نوجوان امروزی میپرسد: این درس به چه درد زندگی من میخورد؟ وقتی پاسخی پیدا نمیکند، دست از خواندن میکشد. آنها چون میفهمند، نمیخوانند!»
عزیزی با اشاره به دعای شریف «اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ عِلْمٍ لَا یَنْفَعُ» یادآور میشود که سیستم آموزشی ما سالهاست دانشآموزان و دانشجویان را با حجم انبوهی از محفوظات بیفایده سرکار گذاشته است، به طوری که 90 درصد فارغالتحصیلان کارشناسی، عملاً چیزی کاربردی در ذهن ندارند.
پایان دادن به این لجبازی آموزشی تحصیلی، نیازمند تغییر زاویه دید والدین و آموزشوپرورش است. دکتر سعید عزیزی راهکار خروج از این بنبست را در چند بند کلیدی خلاصه میکند:
تفکیک مدرک، مهارت و تربیت: باید پذیرفت که مدرکگرایی مفرط، آموزش تخصصی نیست. سنخیت مهارتهای زندگی و مباحث تربیتی کاملاً با درسهای حفظی متفاوت است.
پایان دادن به رتبهبندی ظالمانه رشتهها: نگرش سنتی که دانشآموزان رشتههای ریاضی و تجربی را باهوش و دانشآموزان رشتههای هنرستان، کارودانش و تربیتبدنی را ضعیف میپندارد، باید فوراً اصلاح شود.
حمایت از استعدادهای مهارتی: والدین باید بدانند که موفقیت یک نوجوان با معدل 19 در هنرستان، بسیار ارزشمندتر از سرکوب استعداد او در رشتههای نظری است.
زمان آن رسیده که قالبهای ذهنی قدیمی را بشکنیم و به جای اصرار بر حفظیات بیفایده، مسیر آموزش را به سمت «مهارتمحوری» و نیازهای واقعی نسل جدید هدایت کنیم.