به گزارش سرویس موفقیت پایگاه خبری ساعدنیوز، ولنتینو (انگلیسی: Valentino SpA) شرکت کالای لوکس ایتالیایی است، که در زمینه طراحی، تولید و توزیع کیف و کفش، ساعت، پوشاک و عطر فعالیت می نماید. شرکت ولنتینو در سال 1960 توسط طراح مد ایتالیایی والنتینو گاراوانی، در شهر رم تأسیس شد. در سال 1998، این طراح شرکتش را به هلدینگ حوزه های صنعتی به مبلغ 300 میلیون دلار فروخت. در سال 2002، هلدینگ حوزه های صنعتی ولنتینو را به گروه لوکس مارزوتو فروخت. در سال 2008 اکثریت سهام آن توسط سازمان سرمایه گذاری قطر خریداری گردید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر میلان، ایتالیا قرار دارد. در پایان سال 2011، موزه مجازی ولنتینو گاراوانی در وب سایتی به همین نام به عنوان منبعی برای زندگی و کارهای ولنتینو راه اندازی شد. با توجه به اینکه والنتینو گاراوانی خودش را به عنوان طراحی برتر در زمینه پوشاک گران قیمت و شیک ایتالیایی به جهان شناساند، در سال 1967 برای «کالکشن بدون رنگ» اش برنده جایزه معتبر نیمن مارکوس شد. این کالکشن بود که موجب شد، تا نماد «V» به نشان تجاری جهانی ولنیتنو بدل شود.
والنتینو گاراوانی در سال 1932 در ایتالیا به دنیا آمد. از دوران کودکی به مد علاقمند شد و خیاطی را از خاله اش یاد گرفت. پس از پایان تحصیلاتش به پاریس رفت تا علاقه اش را دنبال کند. او مدتی را به کارآموزی در شرکت هایی مثل بالنسیاگا گذراند و پس از چندین سال کارآموزی و کسب تجربه در 1959 تصمیم گرفت که به ایتالیا بازگردد. در سال 1960 مغازه اش را با همکاری پدرش و شریک پدرش تاسیس کرد و به طراحی و دوخت لباس های سفارشی پرداخت. او که در آن زمان 28 ساله بود کارهایش به سرعت مورد توجه علاقمندان مد قرار گرفت به خصوص به خاطر لباس های قرمز رنگی که طراحی می کرد. والنتینو در طول بیش از 50 سال کار برای شخصیت های مطرحی لباس طراحی کرد و سلبریتی های زیادی با لباس های طراحی شده توسط او روی فرش قرمز راه رفتند. همان سال والنتینو با جیان کارلو جیامتی دانشجوی سال دوم معماری آشنا شد و با یکدیگر شراکتی را آغاز کردند که تا آخر ادامه داشت. سال های 1962 تا 1967 سال های موفقیت برند والنتینو بود. ژاکلین کندی بانوی اول امریکا از طریق واسطه ای با کارهای والنتینو آشنا و بسیار به آن علاقمند شد و همین مساله موجب شهرت برند در آمریکا گردید. موفقیت والنتینو در دهه هفتاد با حمایت افرادی چون دیانا وریلند سردبیر ووگ و اندی وارهول هنرمند پاپ آرت ادامه یافت. در سال 1998 والنتینو و جیامتی شرکت را به قیمت 300 میلیون دلار به رئیس کمپانی فیات فروختند و بخش های دیگر شرکت نیز در سال های بعد واگذار شد. در سال 2007 والنتینو اعلام کرد که در سال 2008 بازنشسته خواهد شد. در سال 2012 نمایشگاهی از کارهای والنتینو برگزار شد که بسیار مورد استقبال قرار گرفت. پس از بازنشستگی والنتینو طراحان دیگری چون ماریا گرازیا جای وی را گرفتند و این برند همچنان به موفقیت خود ادامه می دهد. ماریا گرازیا و پیر پائولو پیکیولی دو مدیر خلاقیتی که در خانه مد والنتینو برای سال ها با هم همکاری می کردند در سال 2016 از هم جدا شدند. ماریا گرازیا بعد از والنتینو به برند دیور پیوست. آن ها در طی سال ها همکاری با یکدیگر درآمد سالانه برند والنتینو را به یک میلیارد دلار در سال رساندند و توانستند سبک جدیدی از طراحی را در این برند پایه گذاری کنند. بعد از رفتن ماریا گرازیا پیر پائولو پیکیولی در حال حاضر تنها مدیر خلاقیت برند والنتینو است. والنتینو چندین خانه در سرتاسر جهان دارد، ویلاهایی در اسپانیا، فرانسه و سوئیس. این خانه ها پر از آثار هنری است که والنتینو با عشق و علاقه جمع آوری کرده است.
والنتینو گاراوانی یکی از مشهورترین طراحان لباس جهان و خالق برند نامی والنتینو است. او همچنین یکی از تاثیرگذارترین چهره های کشور ایتالیا است و موفق به دریافت نشان شایستگی از رییس جمهور ایتالیا شده است. این طراح خلاق به تنهایی امپراطوری عظیم والنتینو را بنا کرد. خانه مد والنتینو از همان نخستین روزهای افتتاح خود با استقبال بی نظیر هالیوود مواجه شد و تا به امروز نیز توانسته محبوبیت خود را در میان چهره های معروف جهان حفظ کند. گاراوانی در سال 1932 در کشور ایتالیا متولد شد. او در سنین جوانی برای یادگیری طراحی لباس و اصول بنیادین مد به شهر پاریس رفت و پس از اتمام تحصیلات خود برای یادگیری عملی آنچه آموخته بود به کارآموزی پرداخت.
گاراوانی در سال 1959 به شهر رم بازگشت و خط تولید لباس های خود را به راه انداخت. اولین مجموعه لباس های این برند بخاطر استفاده از نوع خاصی از رنگ قرمز در لباس های که بعدها به نام ” قرمز والنتینو ” شهرت یافت، به سرعت مورد توجه قرار گرفتند. این برند به سرعت وارد مسیر موفقیت شد. در دهه 1960 او به یکی از محبوبترین طراحان لباس برای زنان خوش پوشی همچون ژاکلین کندی بدل شد. در سال 1964 ژاکلین کندی شش لباس سیاه و سفید به والنتینو سفارش داد که بسیار معروف شدند. در سال 1967 والنتینو موفق به دریافت جایزه معتبر مد نیمان مارکوس شد. از بزرگترین مشتریان این برند در این دوره باید به اینارا آغا خان، ملکه پائولا از بلژیک، الیزابت تیلور و آدری هپبورن اشاره کرد. در سال 1969 اولین فروشگاه این برند در شهر میلان افتتاح شد. سال بعد اقدام به افتتاح دو بوتیک در شهرهای مهم نیویورک و رم کرد.در سال 1976 و با آغاز بکار بوتیک این برند در شهر توکیو، فعالیت های این برند در آسیا قوت بیشتری گرفت. در سال 1978 اولین عطر این برند با نام والنتینو پرفیوم گالا در پاریس رونمایی شد.
گاراوانی برای گسترش هر چه بیشتر فعالیت های خود دهه 1970 را در نیویورک گذراند، با این حال همچنان مرکز والنتینو در رم باقی ماند. در سال 1971 و با آغاز بکار خط تولید لباس های مردانه این برند، سیر موفقیت های این برند سرعت بیشتری گرفت. خط های تولیدی این برند شامل والنتینو گاراوانی، وانتینو رما (Valentino Roma) و آر. ای. دی(R.E.D. Valentino) می باشند. در سال 1998 گاراوانی اقدام به فروش والنتینو به کمپانی عظیم ایتالیایی HdP نمود. در سال 2001 جولیا رابرتز در مراسم اسکار و به هنگام دریافت جایزه بهترین بازیگر زن یکی از زیباترین لباس های شب این برند را بر تن داشت که بار دیگر توجه ها را به این برند خلاق جلب کرد. در سال 2002 این برند به کمپانی تولید پوشاک مارزوتو واگذار شد. با وجود این تغییرات مدیریتی این برند همچنان با قدرت پیش رفت و موفق شد جایگاه خود در دنیای مد را بخوبی حفظ کند.
در سال 2008 گاراوانی آخرین مجموعه از لباس های خود را با درخشش سوپر مدل هایی همچون نائومی کمپل، کلودیا شیفر و اوا هرزیگووا به روی صحنه برد. پس از بازنشستگی گاراوانی ، الساندرو فاکینتی (Alessandra Facchinetti) جایگزین او شد. در سال های بعد این برند با افتتاح فروشگاه هایی در شهرهایی همچون بانکوک، بوئنوس آیرس، دالاس، و هونولولو نشان داد که دوران موفقیت ها و محبوبیت این برند به پایان نرسیده است. طراحان بعدی این برند ماریا گرازیا چِری و پیر پائولو پیکولو بودند که تا به امروز نیز در این سمت به فعالیت در مجموعه عظیم والنتینو از لباس ، کیف ، کفش و عطر از این برند ادامه می دهند. این مارک طی سال های گذشته برندی بسیار موفق بوده و در مراسم های بسیار مهمی همچون گلدن گلوب و اسکار در درخشش ستاره های سینما و تلویزیون نقش انکارناپذیری داشته است.
