به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری ساعدنیوز، در تاریخ 13 اسفندماه 1404 و در ساعات نزدیک به اذان مغرب، مردم غیور تبریز از پیر و جوان، با دهان روزه از عمارت ساعت تا میدان شهید بهشتی، یکصدا نام رهبر خود را فریاد میزدند تا بار دیگر ثابت کنند تبریز، همچنان دژ استوار ولایت و پرچمدار حراست از آرمانهای انقلاب اسلامی است.
در بخشهایی از این گزارش تصویری، قابهایی از حضور حماسی عشایر غیور و کارگران غبارگرفته به چشم میخورد که با سربندهای لبیک یا خامنهای، بر تداوم راه روشن ایشان تاکید داشتند. این حضور بینظیر که بازتابدهنده پیوند عمیق و ناگسستنی مردم آذربایجان با جایگاه رفیع ولایت فقیه است، نشان داد که فقدان ظاهری آن عزیز سفر کرده، نهتنها خللی در اراده ملت ایجاد نکرده، بلکه شعلههای بصیرت و وحدت را در قلوب مومنان برافروختهتر ساخته است.
گزارشگران مستقر در میدان نماز گزارش میدهند که طنین نوحههای ترکی و فریادهای «آذربایجان اویاخدی، انقلابا دایاخدی»، فضای شهر را دگرگون کرده است. مردم ولایتمدار تبریز در این سوگ عظیم، پیامی صریح به جهانیان مخابره کردند؛ اینکه مسیر عزت و استقلال که رهبر معظم انقلاب عمری را در راه اعتلای آن صرف کردند، با قدرت و اقتدار ادامه خواهد یافت. این وداع جانسوز، در واقع تجدید میثاقی دوباره با آرمانهایی بود که در خون مردم این خطه ریشه دارد.
