به گزارش سرویس چند رسانهای پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز،آرش مجیدی در این گفتگوی صریح، به لایههای عمیق و گاه تاریک حرفه بازیگری نفوذ میکند و معتقد است که بازیگر برای جان بخشیدن به یک نقش، ناگزیر به دستکاری در ساختار روانی خویش است. او این فرآیند را نوعی جراحی روی روح میداند که میتواند مرز میان واقعیت و نمایش را مخدوش کند. همچنین، مجیدی با نگاهی واقعگرایانه به بیثباتی این حرفه اشاره کرده و وضعیت بازیگران را به کارگران فصلی تشبیه میکند که حتی پس از کسب موفقیتهای بزرگ و جوایز معتبر، ممکن است با دورههای طولانی بیکاری و فراموشی دستوپنجه نرم کنند.
در بخش دیگری از این مصاحبه، او به اهمیت سادگی و دوری از اغراق در بازیگری پرداخته و از تجربیات همکاری با چهرههای شاخصی همچون لیلا حاتمی به عنوان درسهای بزرگ حرفهای یاد میکند. فراتر از دنیای هنر، مجیدی از جنبه ماجراجویانه شخصیت خود و عشق به پرواز میگوید؛ جایی که مرز میان مرگ و زندگی در یک حادثه سقوط پاراگلایدر برای او رنگ میبازد. این گفتگو به خوبی نشان میدهد که پشت چهرههای آرام بر پرده سینما، دنیایی از چالشهای ذهنی، ناامنی شغلی و اشتیاق به تجربههای خطرناک نهفته است.
