به گزارش سرویس سرگرمی ساعدنیوز، گاهی زندگی آنطور که میخواهیم پیش نمیرود. راهها تاریک میشوند و دلمان از تکرار خسته. اما درست در همین لحظههاست که امید، مثل نوری در دل شب میدرخشد. هر پایان، شروعی در دل خود دارد؛ هر شکست، فرصتی برای تولدی دوباره است. مهم نیست دیروز چه گذشت، مهم این است که امروز هستی و هنوز فرصت برای ساختن، جبران کردن و شکفتن داری. آغاز کن، حتی با گامی کوچک. دنیا همیشه برای کسی که از نو شروع میکند، جا دارد.
اونجایی که تو خستهای و میگی «دیگه نمیتونم»، خدا میگه «الان وقتشه ببینی چقدر قویتر از چیزی هستی که فکر میکردی». پایان تو، آغاز معجزهست.

اشک ضعف نیست. اشک یعنی قلبت زندهست. یعنی هنوز میتونی عشق رو حس کنی. خدا اشکها رو میبینه، حتی اونهایی که کسی متوجهشون نمیشه.
به خودت سخت نگیر اگر هنوز حالت خوب نیست. سوگ زمان میخواد. اما وسط این مسیر، خدا همراهته. نه برای اینکه گذشته رو برگردونه، بلکه برای اینکه آیندهات رو از امید خالی نکنه.

درخت وقتی رشد میکنه که خاک اطراف ریشههاش شکافته بشه. سختی، نشانهی بزرگ شدنه.

مرگ، پایان دوست داشتن نیست. عشق جایی عمیقتر از جسم زندگی میکنه. عزیزت رفته، اما ردّ خندههاش، حرفهاش، خاطرههاش هنوز توی نفس کشیدنت هست. خدا چیزی رو که با عشق ساخته نابود نمیکنه؛ فقط شکلش رو عوض میکنه.
دلتنگی یعنی پیوند هنوز زندهست. گریه کن، حرف بزن، خاطرهها رو مرور کن. خدا از دلهایی که عاشق بودن مراقبت میکنه. شاید الان همهچیز تاریک باشه، اما ایمان داشته باش نوری هست که آرومآروم به دلت برمیگرده.

صبر این نیست که درد نکشی. صبر یعنی با وجود درد، فرو نریزی. یعنی اجازه بدی زمان و خدا دست به دست هم بدن و زخم رو قابلتحملتر کنن.
خدا قول نداده بیدرد زندگی کنیم، اما قول داده تنها نباشیم. وقتی عزیزت رو از دست دادی، انگار بخشی از وجودت رفت. اما خدا بخشی از خودش رو نزدیکتر کرد تا جای خالی رو با آرامش پر کنه. شاید نه کامل… اما به اندازهای که بتونی ادامه بدی.

نه چون فراموش کردی. نه چون دیگه دوستش نداری. بلکه چون خدا کمکم زخم رو لمس کرده و آرومش کرده.
اون روز میفهمی صبر چقدر مقدس بود. میفهمی تو از چیزی که فکر میکردی قویتری. و میفهمی خدا از همیشه نزدیکتر بوده، حتی وقتی فکر میکردی تنهاترینی.

خدا برای کارهای بزرگ، دنبال آدمهای بینقص نیست؛ دنبال دلهای آمادهست. دنبال کسانیه که با وجود ترس، ادامه میدن. با وجود تردید، امید رو کامل خاموش نمیکنن. شاید تو از بیرون معمولی باشی، اما ظرفیتهایی درونت هست که هنوز خودت هم ندیدی.

اشک یعنی هنوز قلبت زندهست. یعنی هنوز چیزی درونت میتپه، هنوز عشق خاموش نشده، هنوز خاطرهها برات ارزش دارن. آدم وقتی بیتفاوت میشه که دلش خاموش شده باشه؛ وقتی دیگه هیچ چیز تکونش نده، نه رفتن، نه موندن، نه خاطره، نه اسمها. اما تو که گریه میکنی، یعنی هنوز عمق رابطه رو حس میکنی. یعنی هنوز پیوندت زندهست.

اگر این روزها احساس میکنی زندگی داره تو رو میتراشه، شاید چون قراره از تو چیزی ساخته بشه که معمولی نیست. صبر کن. رشد همیشه بیصدا اتفاق میافته. و یه روز میفهمی که تمام اون سختیها، تمرین بودن برای کاری بود که فقط از عهدهی تو برمیاومد. 🤍

شاید الان وقتی توی آینه نگاه میکنی، فقط یه آدم ساده ببینی؛ با دغدغههای معمولی، با ترسهای معمولی، با شکستهایی که فکر میکنی خاص تو نیست. شاید حس کنی هیچ ویژگی خارقالعادهای نداری، هیچ نشانهای از «متفاوت بودن» توی زندگیت دیده نمیشه. اما خیلی وقتها خدا بزرگترین کارها رو از دل سادهترین آدمها شروع میکنه.

باور کن کسی که بعد از اینهمه فشار هنوز ایستاده، ظرفیتهای بزرگی داره. شاید الان فقط خسته باشی، اما این خستگی نشونهی جنگیدنه، نه باختن. و روزی میرسه که به همین روزها نگاه میکنی و میگی: «من از چیزی که فکر میکردم قویتر بودم.»

شاید خودت نبینی، شاید حتی فکر کنی فقط از روی اجبار ادامه دادی، اما واقعیت اینه که ایستادن وقتی همهچیز سخت میشه، کار هر کسی نیست. خیلیها وقتی فشار زیاد میشه، وقتی امید کمرنگ میشه، وقتی راه تاریک میشه، ترجیح میدن رها کنن. اما تو هنوز اینجایی. هنوز نفس میکشی، هنوز تلاش میکنی، هنوز با همه خستگیهات تسلیم نشدی.

اگر از این نوع پیام های انگیزشی خوشتان آمد خوشحال می شویم در قسمت دیدگاه ماه تولد خود را با ما به اشتراک بگذارید.