به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، همه ما در طول زندگی سفت و سخت به داشتههایمان چنگ میزنیم؛ به ثروت، موقعیت، خانواده و حتی به این جسمی که روان ما را حمل میکند. اما حقیقت این است که هیچکدام از اینها مال ما نیست. دکتر رشید کاکاوند در این ویدیوی تحسینشده، دست روی نقطه حساسی میگذارد: "ما فکر میکنیم خیلی چیزها داریم، اما در واقع همه چیز نزد ما امانت است." حقیقت تلخ این است که به جز این جسم خاکی—که آن هم مشخص نیست چقدر سالم یا ناسالم به گور میرسد—هیچچیزی از آنِ ما نیست که بگوییم برای خودمان نگه میداریم.
اما اوج این گفتگو جایی است که صحبت از تهیدستی به میان میآید و پادشاه سخن، سعدی، وارد معرکه میشود. سعدی در بیتی که دکتر کاکاوند آن را هشداری جدی و تکاندهنده میداند، تلنگری به همه مسافران این دنیا میزند:
«ای تهیدست رفته در بازار / ترسمت پر نیاوری دستار»
این ترس در ادبیات ما معنای متفاوتی دارد؛ این یک دلهره منفی نیست، بلکه یک «اطمینان» و آگاهی عمیق است. سعدی به ما یادآوری میکند که بازار این دنیا گذراست و اگر سودی در این تجارت وجود داشته باشد، متعلق به کسی است که با «درویشی و خرسندی» زندگی کرده است. رضایت درونی، تنها باروبنهای است که میتوان از این بازار شلوغ به سلامت خارج کرد.
ای تهیدستْ رفته در بازار
ترسمت پُر نیاوری دستار
سعدی گلستان دیباچه
شما چطور؟ آیا تا به حال به این فکر کردهاید که چقدر از دویدنهای روزمرهمان برای چیزهایی است که قرار است دستخالی رهایشان کنیم؟ ویدیو را تا انتها تماشا کنید، این بیت تکاندهنده را با صدای دکتر کاکاوند بشنوید و حس خودتان را در بخش نظرات برای ما بنویسید؛ به نظر شما بزرگترین دارایی انسان در لحظه رفتن چیست؟
ساعدنیوز در فضای مجازی
