به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، «دونالد ترامپ» رئیسجمهوری آمریکا در سخنرانی خود در ایالت تگزاس اعلام کرد که ایالات متحده در قبال ایران با «تصمیمی بسیار بزرگ» روبهروست.
وی افزود که هرگونه توافق احتمالی باید «معنادار و واقعی» باشد، نه توافقی ضعیف.
ترامپ با اشاره به مذاکرات هستهای جاری گفت: «ما یک تصمیم بسیار بزرگ در پیش داریم. آنها میخواهند توافق کنند، اما باید توافقی باشد که معنا داشته باشد».
وی با تکرار برخی یاوهسراییها، از سیاستهای منطقهای ایران انتقاد کرده و مدعی شد که این کشور طی دهههای گذشته در اقدامهای خشونتآمیز نقش داشته است.
ترامپ افزود: «ما باید به توافقی برسیم که واقعی و مؤثر باشد».
رئیسجمهوری آمریکا در بخش دیگری از سخنانش به استفاده از بمبافکنهای «بی-2 اسپیرت» اشاره کرد و مدعی شد که این بمبافکنها «توان هستهای ایران را هدف قرار داده است».
وی در عین حال تأکید کرد که ترجیح میدهد این مسأله از مسیر مسالمتآمیز حلوفصل شود.
ترامپ در پایان با ادعای اینکه ایران «بازیگری دشوار و خطرناک» است، بار دیگر بر لزوم دستیابی به توافقی قاطع تأکید کرد.
مواضع اخیر دونالد ترامپ بیش از آنکه نشاندهنده «قدرت» یا «گزینههای روی میز» آمریکا باشد، بازتابدهنده بنبست راهبردی واشینگتن در قبال اراده تهران است.
در ادامه، محورهای اصلی این تحلیل را بررسی میکنیم:
1. نشانهی استیصال آمریکا: اینکه ترامپ از یک طرف اسم بمبافکن میآورد و از طرف دیگر میگوید دنبال توافق و راه مسالمتآمیز است، یعنی میداند با زور و جنگ نمیتواند حریف ایران شود و گزینهی نظامی عملاً قفل شده است.
2. اعتراف به قدرت ایران: وقتی او ایران را یک «بازیگر دشوار و خطرناک» مینامد، در واقع دارد به قدرت نفوذ و ایستادگی ایران در منطقه اعتراف میکند. او فهمیده که ایران اهل تسلیم شدن نیست.
3. بهانهجویی برای امتیاز گرفتن: حرفهای او درباره «توافق واقعی و قوی» فقط یک بازی کلامی است. او میخواهد با فشار و تهدید، امتیازی بیشتر از توافقهای قبلی بگیرد، اما ایران نشان داده که زیر بار حرف زور نمیرود.
4. شکست سیاست فشار: این «تصمیم بزرگی» که ترامپ از آن حرف میزند، نتیجهی شکست سیاستهای قبلی آمریکاست. آنها به بنبست رسیدهاند و حالا مجبورند دوباره به میز مذاکره فکر کنند، هرچند با لحنی تند و طلبکارانه صحبت میکنند.
نتیجه کلی: این سخنرانی بیش از آنکه تهدید باشد، نشاندهنده این است که ایران توانسته با مقاومت خود، آمریکا را در موضعی قرار دهد که بین جنگ و صلح سردرگم بماند.
