به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، وزیر امور خارجه عمان بدر البوسعیدی که بعد از میانجیگری بین ایران و آمریکا در مذاکرات غیرمستقیم هستهای به واشنگتن سفر کرده دیدگاههای خودش را درباره برخی موضوعاتی که بر سر آنها توافق وجود دارد مطرح کرده است.
بوسعیدی که در مصاحبه با برنامه «Face the Nation» حضور داشت رسیدن به «توافق صلح» با ایران را در دسترس خواند و گفت چنانچه به دیپلماسی میدان داده شود مسئله حل خواهد شد.
او گفت که اگر هدف از مذاکرات این است که ایران هرگز به سلاح هستهای دست پیدا نکند این مسئله از طریق مذاکرات کنونی حل شده است.
وزیر خارجه عمان مدعی شد که در این مذاکرات بر سر یک «گشایش مهم» توافق شده که تا پیش از این هرگز به دست نیامده بود.
او در توضیح درباره این دستاورد گفت: «به نظر من مهمترین دستاورد توافق بر سر این است که ایران هیچگاه مواد هستهای لازم برای ساخت بمب نخواهد داشت.»
بوسعیدی در ادامه تصریح کرد: «به نظر من این دستاورد بزرگی است که در توافق قدیمیای که در دوران اوباما مذاکره شد وجود نداشت. چیز کاملا جدیدی است. »
وی اضافه کرد: «این مسئله باعث میشود که بحث بر سر غنیسازی کماثرتر باشد چون ما داریم درباره ذخیرهسازی صفر صحبت میکنیم. این خیلی خیلی مهم است. چون اگر شما نتوانید مواد غنیشده را ذخیرهسازی کنید راهی برای ساخت بمب وجود ندارد- صرفنظر از اینکه غنیسازی بکنید یا نکنید.»
رئیس دستگاه دیپلماسی عمان در بخش دیگری از سخنانش به موضوع پیشنهادات بر سر ذخایر فعلی اورانیوم ایران پرداخت و گفت: «درباره ذخایر فعلی [اورانیوم غنیشده ایران] که هنوز موجود هستند، این توافق وجود دارد که آنها به کمترین سطح ممکن رقیقسازی میشوند و به سوخت تبدیل میشوند تا بازگشتناپذیر شوند.»
وزیر خارجه عمان در ادامه گفت: «از منظر خودم فکر میکنم که بر سر این به توافق رسیدهایم.»
اظهارات بدر البوسعیدی، وزیر امور خارجه عمان، پنجرهای رو به یک تحول راهبردی و مثبت در دیپلماسی منطقهای و بینالمللی میگشاید. این اظهارات فراتر از یک گزارش دیپلماتیک ساده، نویدبخش عبور از بنبستهای قدیمی است.
در ادامه، ابعاد امیدبخش این اظهارات را بررسی میکنیم:
وزیر خارجه عمان با اطمینان از تعبیر «در دسترس بودن توافق صلح» استفاده میکند. این یعنی گفتگوها از مرحله «تنشزدایی ابتدایی» فراتر رفته و به ساختاری منسجم رسیده است. تاکید او بر اینکه «اگر به دیپلماسی میدان داده شود، مسئله حل خواهد شد»، نشاندهنده وجود یک اراده سیاسی جدی در هر دو طرف (تهران و واشنگتن) است که عمان به عنوان میانجی، آن را از نزدیک لمس کرده است.
نقطه اوج این اظهارات، ادعای دستاورد جدیدی است که حتی در برجام (2015) هم وجود نداشت. صحبت از «ذخیرهسازی صفر» و تبدیل اورانیوم غنیشده به سوخت بازگشتناپذیر، یک «بازی برد-برد» واقعی است:
برای ایران: حق غنیسازی و دانش هستهای حفظ میشود.
برای غرب: نگرانی از ساخت سلاح هستهای به دلیل نبودِ ذخایرِ انباشته، به طور کامل رفع میشود.
بوسعیدی با هوشمندی اشاره میکند که وقتی «ذخیرهسازی» در کار نباشد، بحث بر سر درصد غنیسازی (که همیشه چالشبرانگیز بود) عملاً اهمیت امنیتی خود را برای طرف مقابل از دست میدهد. این رویکرد، گرههای فنی که سالها مذاکرات را به بنبست کشانده بود، با یک راهکار خلاقانه باز میکند.
توافق بر سر «رقیقسازی و تبدیل ذخایر به سوخت»، نه تنها تنشها را کاهش میدهد، بلکه فعالیتهای هستهای ایران را به سمت فاز صنعتی و صلحآمیزِ تثبیتشده هدایت میکند. این یعنی ایران میتواند از دستاوردهای علمی خود در مسیر انرژی استفاده کند، بدون اینکه هزینههای تحریم و فشار سیاسی را بپردازد.
عمان همواره به عنوان میانجی صادق و دقیق شناخته شده است. وقتی وزیر خارجه این کشور با چنین جزئیاتی از یک «گشایش مهم» صحبت میکند، میتوان نتیجه گرفت که توافقات پشت پرده به مراحل بسیار پیشرفته و اجرایی رسیده است.
این متن پیامآور پایان دوران «ابهام و تهدید» و آغاز عصر «شفافیت و همکاری» است. تمرکز بر راهکارهای عملیاتی (مثل ذخیرهسازی صفر) نشان میدهد که طرفین به جای بیانیههای سیاسی، روی «حل مسئله» متمرکز شدهاند. این نگاه مثبت میتواند ثبات اقتصادی و سیاسی قابل توجهی را برای منطقه به ارمغان بیاورد.
