به گزارش سرویس جامعه پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، این یافته در جریان حفاریهای نجاتبخش پیشگیرانه و در ارتباط با پروژه ساخت خط راهآهن مسافری مکزیکوسیتی–کرتارو به دست آمده است.
این محراب تازه کشفشده به احتمال زیاد به دوره «تولان» (حدود 900 تا 1150 میلادی) تعلق دارد؛ زمانی که تولا بهعنوان پایتخت تمدن تولتک شکوفا بود. این سازه در فاصله حدود 300 متری خارج از محدوده اصلی حفاظتشده و در نزدیکی منطقهای به نام «تولا چیکو» قرار دارد و اطلاعات مهمی درباره ساختار شهری این شهر باستانی ارائه میدهد.
به گفته باستانشناسان، این محراب تقریباً یک متر در یک متر اندازه دارد و از سنگهایی مانند آندزیت، بازالت و سنگهای رودخانهای ساخته شده است که با دقت در کنار هم چیده شدهاند. این ساختار احتمالاً دارای سه طبقه کمارتفاع بوده و نکته قابل توجه این است که هیچ پلکانی ندارد؛ موضوعی که نشان میدهد کارکرد آن بیشتر آیینی بوده تا برای استفاده عمومی.
یکی از پژوهشگران پروژه توضیح داده است که این کشف درک ما از سازمان فضایی شهر تولا را بهطور چشمگیری افزایش میدهد و نشان میدهد که مناطق مسکونی یا آیینیِ ویژه طبقات نخبه، فراتر از محدودهای بوده که پیشتر شناسایی شده بود.
یکی از قابلتوجهترین جنبههای این کشف، وجود بقایای انسانی است که بهعنوان نذورات در اطراف محراب قرار داده شدهاند. باستانشناسان چهار جمجمه و چند استخوان بلند—احتمالاً استخوان ران—را در سه طرف این سازه شناسایی کردهاند. احتمال دارد در ادامه حفاریها، بقایای بیشتری در ضلع چهارم نیز پیدا شود.
نحوه قرارگیری این بقایا نشاندهنده انجام آیینهای خاصی است، احتمالاً شامل مراسم قربانی و حتی قطع سر. یکی از جمجمهها هنوز به ستون فقرات متصل بوده، که میتواند اطلاعات بسیار مهمی درباره روشهای قربانی در آن دوره ارائه دهد. متخصصان میگویند در آن زمان، این نوع اعمال معمولاً با تیغههای سنگی مانند ابسیدین یا چخماق انجام میشد که آثار مشخصی روی استخوانها به جا میگذارند.
در کنار بقایای انسانی، اشیای مختلفی نیز کشف شدهاند که هم به زندگی روزمره و هم به آیینها مربوط میشوند. از جمله این اشیا میتوان به ظروف سفالی (مانند یک کاسه سیاه که ظرف دیگری درون آن قرار داشته)، قطعات ابسیدین، تیغهها، ابزارهای استخوانی، بقایای صدفی، وزنههای نخریسی و سوزنهای سوراخکن اشاره کرد. این مجموعه تصویری روشن از فعالیتهای آیینی و زندگی روزمره ارائه میدهد.
حفاریهای بیشتر نشان داد که در اطراف این محراب، بقایای دیوارها و کفهای فشردهشده وجود دارد که احتمالاً نشاندهنده یک حیاط مرکزی است. این چیدمان این فرضیه را تقویت میکند که این مکان بخشی از یک مجموعه مسکونی یا آیینی متعلق به طبقات بالای جامعه بوده است؛ شاید حتی شامل سازههایی شبیه کاخ.
یکی از باستانشناسان اشاره کرده که حاشیههای شهر تولا در گذشته معمولاً محل سکونت طبقات بالاتر بوده، در حالی که مردم عادی در مناطق دورتر زندگی میکردند. این یافتهها بار دیگر نشان میدهد که جامعه تولا دارای ساختاری طبقاتی و تفکیکشده بوده است.
منبع: فرادید
