به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، وقتی آهنگ «ای ایران» با صدای مخملی محمد نوری پخش میشود، انگار شناسنامه تصویری و صوتی یک ملت پیش روی آدم باز میشود. این ویدئو که یکی از ماندگارترین اجراهای میهنی تاریخ موسیقی ماست، ترکیبی است از تصاویر باشکوه کوهستانهای ایران، پرچم سهرنگ و چهرههای پر از امید مردم، که با طنینِ مقتدر و در عین حال مهربان نوری جان گرفته است. در این اثر، شعر حسین گلگلاب با ملودی روحالله خالقی چنان در هم تنیده شده که حتی بعد از گذشت چندین دهه، تماشای ویدئوی آن لرزه بر تن هر شنوندهای میاندازد و حس غرور و همبستگی ملی را در تکتک فریمهایش زنده میکند.
از نگاه تحلیلی، چیزی که اجرای محمد نوری را از بقیه بازخوانیها متمایز میکند، آن «متانتِ حماسی» موجود در صدا و تصویر است. برخلاف بسیاری از آثار حماسی که با فریاد همراهند، نوری این سرود را با آرامشی عمیق میخواند که انگار از ریشههای کهن این خاک برمیآید. ویدئو با استفاده از تکنیکهای تدوین کلاسیک، پلی میان سنت و مدرنیته میزند و نشان میدهد که چطور یک قطعه موسیقی میتواند فراتر از زمان، به نمادی برای «واحد ماندن» یک ملت تبدیل شود. در واقع این ویدئو صرفاً یک موزیکویدئو نیست، بلکه یک سند تاریخی است که نشان میدهد هنر چطور میتواند در خدمت هویت ملی قرار بگیرد و بعد از سالها، هنوز هم تازگی و تاثیرگذاریاش را حفظ کند.
