به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، یکی از برجستهترین سکانسها، مربوط به زنگ ریاضی است؛ جایی که معلم مجید را پای تخته میبرد و شروع به پرسیدن جدول ضرب میکند. مجید که هیچکدام را بلد نیست، با اعتماد به نفس کودکانه و شیطنت اصفهانیاش، تسلیم نمیشود و هر بار با گفتن "آقا یکی دیگه بپرس" سعی میکند از مخمصه فرار کند. این صحنه نه تنها خندهدار است، بلکه نمادی از دنیای کودکان دهه 70 است که مشکلات درسی را با خلاقیت و زیرکی مدیریت میکردند.
در این سکانس، ترکیب لهجه دلنشین مجید، نگاههای معصومانهاش و واکنشهای جدی اما خندهدار معلم، فضایی واقعی و گرم خلق میکند. مجید هر بار که جوابی اشتباه میدهد یا اصلاً بلد نیست، با یک بهانه ساده یا درخواست تغییر سؤال، کلاس را به خنده میاندازد. دیالوگهایی مثل تکرار "آقا یکی دیگه" همراه با حرکات بدن و صورتش، طنز لطیفی میسازد که بدون نیاز به اغراق، مخاطب را مجذوب میکند. پوراحمد با مهارت، این لحظه را به تصویری از رابطه معلم و شاگرد در آن دوران تبدیل کرده که هم آموزشی است و هم سرگرمکننده.
این سکانس فراتر از یک صحنه طنز، یادآور دوران مدرسهای ساده و بیدغدغه است. هنوز هم وقتی نام "قصههای مجید" میآید، بسیاری به یاد این لحظه پای تخته و خندههای بیپایان کلاس میافتند؛ صحنهای که هم حس نوستالژی میآورد و هم درسهایی ظریف درباره و خلاقیت کودکانه.
