به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، در این ویدئو، خواهر داغدار «ماکان نصیری» را میبینیم که با صلابت و در عین حال اندوهی عمیق، در حال روایت قصهای است که قلب هر شنوندهای را به درد میآورد. او از برادر کوچکش میگوید؛ دانشآموزی که حالا نامش به عنوان تنها شهید مفقودالاثر مدرسه «شجره طیبه» میناب در تاریخ ثبت شده است. تصویر پایین ویدئو، چهره معصوم ماکان را نشان میدهد که با لبخندی کودکانه به دوربین خیره شده، در حالی که در پسزمینه، پرچم ایران و فضای یک مراسم یادبود خودنمایی میکند. خواهر او با کلماتی که بوی دلتنگی میدهد، از پدری میگوید که 40 روز است زندگیاش در چهارچوب در خلاصه شده و هر لحظه منتظر است تا خبری از پیکر فرزندش یا نشانهای از او برسد؛ انتظاری که پس از جنایات وحشیانه در حمله به این مدرسه، بر این خانواده سایه افکنده است.
آنچه در این تصاویر نهفته است، فراتر از یک سوگواری ساده، روایت مظلومیت دانشآموزان بیگناهی است که در پی حملات بیرحمانه آمریکا و اسرائیل به مدرسه شجره طیبه میناب، به خاک و خون کشیده شدند. این ویدئو بهخوبی نشان میدهد که تروریسم چگونه نهتنها جانها را میستاند، بلکه بازماندگان را در برزخی از ابهام و انتظار رها میکند. شهید ماکان نصیری، نمادی از نسل نوینی است که قربانی زیادهخواهیهای قدرتهای سلطهگر شدهاند. سکوت سنگین پدر و لرزش صدای خواهر، گویای این واقعیت است که زخمهای وارده بر پیکره این خانواده و شهر میناب، به این زودیها التیام نخواهد یافت و مفقودالاثر ماندن پیکر این کودک، داغی است که هر لحظه تازهتر میشود.
1 ساعت پیش