به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، ویدئوی منتشر شده، لحظات شیرین و پر از حیات پسربچهای به نام ماکان نصیری را به تصویر کشیده است؛ کودکی که لبخندهایش در جشن تولد، بازیهایش با شخصیتهای عروسکی و رقص و شادیاش در محیط خانه، خبر از آرزوهای بزرگی میداد که در سر داشت. این تصاویر که با موسیقی سوزناکی همراه شده، تضاد عمیقی را میان دنیای کودکانه او و سرنوشت تلخش به نمایش میگذارد. در انتهای ویدئو، صحنههای دلخراش بمباران و ویرانههایی جایگزین آن خندهها میشود که نشاندهنده عمق فاجعه در مدرسه شجره طیبه میناب است؛ جایی که حالا به جای صدای همهمه بچهها، تنها دود و آوار باقی مانده و قاب عکسی که در میان گلهای سرخ، یادآور حضور غایب ماکان است.
این ویدئو فراتر از یک سوگواری شخصی، سندی بر مظلومیت کودکانی است که قربانی سیاستهای خصمانه و حملات بیرحمانه رژیم صهیونیستی و آمریکا شدهاند. تماشای سیر زندگی ماکان از اوج شادی تا تبدیل شدن به یک «مفقودالاثر»، تحلیلگر را با این واقعیت تلخ روبرو میکند که چگونه امنیت یک مدرسه میتواند در طرفهالعینی به خاکستر تبدیل شود. مدرسه شجره طیبه میناب که روزی پناهگاه یادگیری بود، حالا به قتلگاه آرزوها بدل شده است. نکته تکاندهنده اینجاست که با وجود گذشت زمان، ماکان نصیری همچنان تنها مفقودالاثر این حادثه است؛ گویی او در میان آوارها جا مانده تا وجدان بیدار جهان را به چالش بکشد. این تصاویر، نمادی از بیگناهی ذبح شدهای است که هیچ توجیه سیاسی و نظامی نمیتواند داغ آن را از دل تاریخ پاک کند.