به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، در فضای صمیمی و آرام برنامهی «اکنون»، علیرضا قربانی با ظاهری آراسته و متین روی مبل چرمی قهوهای رنگ نشسته و در برابر نگاه مشتاق سروش صحت، یکی از آن نغمههای ماندگارش را زمزمه میکند. کتابخانهای بزرگ و گیاهان سبز در پسزمینه، اتمسفری گرم و هنری ایجاد کردهاند که با صدای پخته و تکنیک بینقص او به کمال میرسد. در طول اجرا، دوربین با نماهای نزدیک، جزئیات چهره و تمرکز عمیق قربانی را به تصویر میکشد و در پایان، تشویقهای ایستاده و قدردانی صمیمانه صحت، نشان از تجربهای فراتر از یک گفتگوی تلویزیونی ساده دارد.
این لحظات ناب، یادآور قدرت جادویی موسیقی اصیل در دنیای پرهیاهوی امروز است. آنچه در چشمان سروش صحت و میمیک چهرهی علیرضا قربانی دیده میشود، تنها یک اجرای حرفهای نیست؛ بلکه نوعی مکاشفه و رهایی است که مخاطب را ناخودآگاه با خود همراه میکند. سکوت سنگین استودیو که تنها با تحریرهای دقیق و سوز صدای او شکسته میشود، نشان میدهد که چطور یک هنرمند میتواند بدون هیچ ساز و آرایهای، تنها با تکیه بر حنجرهاش، چنان لرزهای بر اندام احساس بیندازد که کلمات از توصیف آن قاصر باشند.