به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز،شیوا خسرومهر که امسال در یکی از اپیزودهای سریال سرو سپید سرخ بازی کرده و الان هم سریال گذرگاه را روی آنتن دارد، اینها را میگوید و ادامه میدهد بسیاری با اینترنت کار میکنند و حالا بیکارند.
شیوا خسرو مهر از فشار اقتصادی گلایه میکند و میگوید به قول مولا علی اگر فقر از دری وارد شود، ایمان از در دیگر خارج میشود. باید خیلی بیشتر برای بهبود اقتصاد تلاش شود.»
او در باره تجربهاش از 40 روز جنگ میگوید: «تمام این مدت در تهران و در خانهام در شهرک اکباتان بودم. زمانی که فرودگاه را هدف قرار میدادند، صداهای بسیار وحشتناکی میشنیدیم. اول آسمان نارنجی میشد و بعد صدای انفجار شدید شنیده میشد. وقتی دانشگاه شریف را هم زدند، در اتاق خوابیده بودم و احساس کردم زلزله شده است. چون با بمب سنگرشکن زده بودند و موج شدیدی داشت. شرایط سختی برای همه است و امیدوارم زودتر تمام شود.»
خسرومهر از شرایط هنرمندان در این وضعیت هم صحبت میکند و میگوید: «کارهای سینمایی و تلویزیونی خوابیده و همه همکاران من مثل خود من در خانه و بیکارند و شرایط شروع کار وجود ندارد. فقط دو یا سه پروژه در حال کارند که آنها هم از قبل تصویربرداری را شروع کرده اند و به تلویزیون تعهد دارند.»
او در باره واکنش مردم به این جنگ توضیح میدهد: «من تجربه جنگ ایران و عراق را هم دارم. ولی الان تجربه متفاوتی است. من از واکنش مردم حیرت کردم. این که مردم در شهرشان ماندند و با وجود این که میدانستند ساختمان بمب خورده است و باز هم اطراف آن جمع میشدند، برایم خیلی جالب بود. الان هم شبها در خیابان هستند و به قول معروف دمشان گرم. فکر نمیکردم مردم کشورم اینقدر شجاع و همراه باشند. من وطنم را خیلی دوست دارم ولی فکر نمیکردم تا این حد آن را دوست داشته باشم.»
خسرومهر در باره نقش هنرمندان در این شرایط معتقد است: «هنرمندان پیش از آن که هنرمند باشند، یک شهروند عادی و یک ایرانی هستند. پدر و مادر یا خواهر و برادر هستند. علاوه بر این خانواده اما هنرمندان خانواده بزرگتری هم دارند و آن مردم هستند. ویترین ما پررنگتر است و این برای ما مسئولیت اجتماعی به همراه دارد. همین امروز برای رفتن به میناب از طرف دوستانم دعوت شدم. اگر این مسئولیت اجتماعی را نداشتم، از من دعوت نمیشد. اما حالا به میناب میروم تا در کنار خانوادههایی که کودکانشان را از دست دادند، باشم.»
نمایش «هتل» به کارگردانی مرجان آقانوری اولین نمایش بعد از جنگ بود که در بوتیک هنر ایران روی صحنه رفته و شیوا خسرومهر هم در آن حضور دارد. خسرومهر در باره تجربه اجرا در شرایط جنگ و اهمیت آن میگوید: «من نمایش هتل را با یک گروه جوان و دانشجو کار کردم. تنها گروهی هستیم که در زمان جنگ نمایش کار کردیم. من به عنوان بزرگتر در کنار آنها بودم و تجربه بسیار جالبی بود. وقتی از سالن بیرون میآمدیم میدیدم پدر و مادرهای بچههای گروه دنبالشان آمده اند و تازه میفهمیدیم که مدتی قبل حمله اتفاق افتاده بوده است. ولی ما در سالن چیزی نشنیده بودیم. از همه جالب تر این که در این شرایط تماشاگر داشتیم و هر شب سالن پر بود. من این کار را کردم تا در کنار مردم باشیم. شروعش با مرجان آقانوری بود و من هم خواستم باشم. به زودی هم دو سه نمایش روی صحنه خواهند رفت. اگر نمایش نباشد چراغ فرهنگ کشور خاموش میشود. فرهنگ از ادبیات و تئاتر شروع میشود. من دوستانه در کنار گروه قرار گرفتم و این تنها کاری بود که میتوانستم بکنم و مسئولیتم را انجام دهم. این که مردم همراه هستند و حتی وقتی سایت بلیت کار نمیکند برای خرید بلیت به گیشه مراجعه میکنند، برای ما خیلی ارزشمند است.»
ساعدنیوز در فضای مجازی
