به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، آخرین ساخته تهمینه میلانی با بازی ماهور الوند، میلاد کیمرام و السا فیروزآذر، ادامه مسیری است که تا امروز طی کرده است. میلانی با همان دیدگاه همیشگی به نقد خانواده جامعه مردسالار پرداخته و از نتایج آن حرف میزند. اما آنچه ملی و راههای نرفتهاش را با فیلمهای اینچنینی میلانی و دیگر فیلمسازان ایران متفاوت میکند، خشونتی است که علیه زن به وضوح به تصویر کشیده میشود. ملیحه دختری از خانوادهای سنتی است که مردسالارانه تحت محدودیت و توهین است. همین مردسالاری –به عقیده میلانی– منجر به آشنایی او با برادر یکی از دوستانش میشود. سیامک که برای رسیدن فیلمساز به نتیجه مورد نیازش، باید قلدر و درسنخوانده و گردنکلفت باشد، از همان ابتدای آشنایی شمههایی از آزار را در رفتار خود دارد. چنین آزاری بعد از ازدواج به خشونت مستقیم علیه ملیحه منجر میشود. مشکل اصلی «ملی و راههای نرفتهاش» این است که همچون دیگر فیلمهای میلانی در سطح باقی میماند و دلایل اصلی خشونت را نمیکاود. ایده اصلی فیلم این است که چون سیامک در خانواده خود خشونتدیده پس در مواجهه با مشکلات زندگی خود خشونت اعمال میکند، درحالیکه چنین دیدگاهی سادهانگارانهترین شکل تحلیل است. این سادهسازی و گاه اغراق که در اکثر آثار میلانی وجود دارد اما نتیجه مستقیمی دارد: تماشاگر خشونت را بر صحنه میبیند و منزجر میشود و یاد میگیرد که در برخورد با خشونت خانوادگی -بهویژه از طرف همسر- چه باید کند. این هدف میلانی است و با چشمپوشی از مسیر، خوب به هدف زده است.
ساعدنیوز در فضای مجازی
