به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری ساعدنیوز، این انگشتر توسط رافائو وسوئوفسکی، جستجوگر فلزات، در ماه مه 2024 در زمینی در منطقه ساوث هالند پیدا شد. او در گفتوگو با یک رسانه گفته است که هنگام جستوجو در این روستا، به یک انگشتر نقرهای کمیاب از اوایل قرون میانه برخورد که دارای کتیبهای رونیک بوده است. (رونیک به مجموعهای از حروف کهن نوشتاری در شمال اروپا گفته میشود).
این اثر اکنون در پایگاه داده طرح آثار باستانی ثبت شده؛ سامانهای که اطلاعات مربوط به اشیای باستانی کشفشده توسط مردم، از جمله موارد بهدستآمده با دستگاه فلزیاب، را جمعآوری میکند. این اطلاعات به پژوهشهای علمی و مطالعات دانشگاهی کمک میکند.
بر اساس توضیحات این پایگاه، این شیء یک انگشتر از جنس نقره با روکش طلا است که به دورهای بین قرن هشتم تا دهم میلادی (حدود سالهای 700 تا 1000 میلادی) تعلق دارد. قطر این انگشتر کمی بیش از 23 میلیمتر و عرض آن اندکی بیش از 7 میلیمتر است. سطح بیرونی آن با شانزده نماد رونیک تزئین شده که از چپ به راست چیده شدهاند. معنای کامل این نوشته هنوز مشخص نشده است.
بررسی انجامشده توسط دو پژوهشگر از دانشگاه ناتینگهام نشان میدهد که این انگشتر به گروه کوچکی از انگشترهای شناختهشده از اوایل قرون میانه تعلق دارد که دارای نوشتههای رونیک هستند. یکی از نمونههای مشابه، انگشتر «کینگمور» است که به همان دوره تعلق دارد و احتمالاً کاربردی جادویی یا محافظتی داشته است. نمونه مشابه دیگری به نام «انگشتر ویتلی هیل» در موزه بریتانیا نگهداری میشود و مربوط به قرن هشتم میلادی است.
روی انگشتر کوادرینگ، رشتهای از شانزده حرف رونیک با دقت بالا حک شده است. این خطوط ظریف و عمدتاً مستقیم هستند و در انتهای آنها نقاط کوچکی دیده میشود که احتمالاً با ابزار خاصی ایجاد شدهاند. این ویژگی به نمونههای مشابه دیگر، از جمله انگشتر ویتلی هیل، شباهت دارد.
سطح داخلی انگشتر هیچگونه نوشته یا نشانه خاصی ندارد. علاوه بر حروف رونیک، یک علامت صلیب در ابتدای متن دیده میشود و همچنین نشانهای که نقش جداکننده یا علامت نگارشی را دارد.
وسوئوفسکی در اینباره گفته است: «دقیق نمیدانستم چیست، اما بلافاصله حس کردم چیز خاصی است. این فکر که بیش از هزار سال پیش، کسی این انگشتر را نه فقط بهعنوان زیور، بلکه بهعنوان شیئی معنادار یا محافظتی به دست داشته، واقعاً شگفتانگیز است».
یک باستانشناس به نام لیزا براندل نیز اعلام کرده است که اشیای دیگری که در همان محل پیدا شدهاند—از جمله یک سگک متعلق به اواخر دوره آنگلوساکسون—نشان میدهد که ممکن است یک محوطه باستانی ناشناخته از اوایل قرون میانه در این منطقه وجود داشته باشد. به گفته او، مجموعه این یافتهها به وجود جامعهای با جایگاه اجتماعی بالا اشاره دارد و حتی احتمال میدهد که در آنجا گروهی باسواد زندگی میکردهاند.
به گفته این باستانشناس، این انگشتر که از سوی مقامات لینکلنشر بهعنوان «گنجینه» ثبت شده، ممکن است در نهایت در موزه لینکلن به نمایش گذاشته شود و به درک بهتر ما از تاریخ اوایل قرون میانه کمک کند.
این انگشتر توسط رافائو وسوئوفسکی، جستجوگر فلزات، در ماه مه 2024 در زمینی در منطقه ساوث هالند پیدا شد. او در گفتوگو با یک رسانه گفته است که هنگام جستوجو در این روستا، به یک انگشتر نقرهای کمیاب از اوایل قرون میانه برخورد که دارای کتیبهای رونیک بوده است. (رونیک به مجموعهای از حروف کهن نوشتاری در شمال اروپا گفته میشود).
این اثر اکنون در پایگاه داده طرح آثار باستانی ثبت شده؛ سامانهای که اطلاعات مربوط به اشیای باستانی کشفشده توسط مردم، از جمله موارد بهدستآمده با دستگاه فلزیاب، را جمعآوری میکند. این اطلاعات به پژوهشهای علمی و مطالعات دانشگاهی کمک میکند.
بر اساس توضیحات این پایگاه، این شیء یک انگشتر از جنس نقره با روکش طلا است که به دورهای بین قرن هشتم تا دهم میلادی (حدود سالهای 700 تا 1000 میلادی) تعلق دارد. قطر این انگشتر کمی بیش از 23 میلیمتر و عرض آن اندکی بیش از 7 میلیمتر است. سطح بیرونی آن با شانزده نماد رونیک تزئین شده که از چپ به راست چیده شدهاند. معنای کامل این نوشته هنوز مشخص نشده است.
بررسی انجامشده توسط دو پژوهشگر از دانشگاه ناتینگهام نشان میدهد که این انگشتر به گروه کوچکی از انگشترهای شناختهشده از اوایل قرون میانه تعلق دارد که دارای نوشتههای رونیک هستند. یکی از نمونههای مشابه، انگشتر «کینگمور» است که به همان دوره تعلق دارد و احتمالاً کاربردی جادویی یا محافظتی داشته است. نمونه مشابه دیگری به نام «انگشتر ویتلی هیل» در موزه بریتانیا نگهداری میشود و مربوط به قرن هشتم میلادی است.
روی انگشتر کوادرینگ، رشتهای از شانزده حرف رونیک با دقت بالا حک شده است. این خطوط ظریف و عمدتاً مستقیم هستند و در انتهای آنها نقاط کوچکی دیده میشود که احتمالاً با ابزار خاصی ایجاد شدهاند. این ویژگی به نمونههای مشابه دیگر، از جمله انگشتر ویتلی هیل، شباهت دارد.
سطح داخلی انگشتر هیچگونه نوشته یا نشانه خاصی ندارد. علاوه بر حروف رونیک، یک علامت صلیب در ابتدای متن دیده میشود و همچنین نشانهای که نقش جداکننده یا علامت نگارشی را دارد.
وسوئوفسکی در اینباره گفته است: «دقیق نمیدانستم چیست، اما بلافاصله حس کردم چیز خاصی است. این فکر که بیش از هزار سال پیش، کسی این انگشتر را نه فقط بهعنوان زیور، بلکه بهعنوان شیئی معنادار یا محافظتی به دست داشته، واقعاً شگفتانگیز است».
یک باستانشناس به نام لیزا براندل نیز اعلام کرده است که اشیای دیگری که در همان محل پیدا شدهاند—از جمله یک سگک متعلق به اواخر دوره آنگلوساکسون—نشان میدهد که ممکن است یک محوطه باستانی ناشناخته از اوایل قرون میانه در این منطقه وجود داشته باشد. به گفته او، مجموعه این یافتهها به وجود جامعهای با جایگاه اجتماعی بالا اشاره دارد و حتی احتمال میدهد که در آنجا گروهی باسواد زندگی میکردهاند.
به گفته این باستانشناس، این انگشتر که از سوی مقامات لینکلنشر بهعنوان «گنجینه» ثبت شده، ممکن است در نهایت در موزه لینکلن به نمایش گذاشته شود و به درک بهتر ما از تاریخ اوایل قرون میانه کمک کند.
