به گزارش سرویس علم پایگاه خبری ساعدنیوز، دکتر انوشه توی این ویدیو دست گذاشته روی یه موضوع خیلی حساس؛ اونم آدمایی هستن که خیلی زود عصبانی میشن ولی بلافاصله هم پشیمون میشن. ایشون توضیح میده که این آدما برخلاف ظاهر تندشون، اصلاً سنگدل یا پرخاشگر نیستن. در واقع، این عصبانیت یه جور واکنش دفاعی به سختیها و ضربههاییه که در گذشته از نزدیکترین آدمهای زندگیشون خوردن. انوشه معتقده این خشم مثل یه زخم قدیمیه که با کوچکترین لمسی دوباره باز میشه و در واقع فریادی برای سالها نادیده گرفته شدن و سرکوب شدنه؛ در حالی که پشت این نقاب خشم، قلبی پر از عشق و مهربانی پنهان شده که فقط منتظره یه نفر درکش کنه.
از نگاه تحلیلی، این صحبتهای دکتر انوشه به ریشههای "تروما" یا همون آسیبهای روانی گذشته اشاره داره. وقتی کسی در طول زندگی بارها مورد بیانصافی قرار میگیره یا حقش ضایع میشه، سیستم عصبی اون همیشه در حالت آمادهباش برای دفاع از خود باقی میمونه. این "عصبانیتهای انفجاری" در واقع مکانیسمی برای جلوگیری از آسیب دوبارهست. نکته طلایی صحبتهای ایشون اینجاست که نباید آدمها رو فقط با رفتارهای لحظهایشون قضاوت کرد. تحلیل این رفتار نشون میده که همدلی و گوش دادن به جای گارد گرفتن در برابر این افراد، میتونه اون لایهی مهربان و پنهان وجودشون رو بیرون بکشه و به مرور زمان باعث التیام زخمهای قدیمیشون بشه.
