به گزارش سرویس مجله خانواده ساعدنیوز، نکته طلایی این گفتگو، مثال شهر تفرش و پروفسور حسابی است. این جغرافیا نیست که به انسان ارزش میدهد، بلکه این انسانهای بزرگ هستند که به یک خاک و جغرافیا، اعتبار و شرافتی دوچندان میبخشند. اگر پروفسور حسابی در تفرش نبود، شاید این شهر برای بسیاری تنها یک نقطه روی نقشه بود، اما امروز نام او، تفرش را به نمادی از علم و افتخار تبدیل کرده است.
پیام نهایی این ویدئو دعوت به کنشگری است. به جای آنکه آرزو کنیم در جای دیگری به دنیا میآمدیم، باید بپرسیم: «من برای سربلندی این خاک چه کردهام؟» انکارِ هویت، تنها یک فرار موقتی است، اما ایستادن و ساختن ایران، همان مسیری است که تفاوت یک «آدم معمولی» را با یک «شخصیت تاثیرگذار» مشخص میکند.
فراموش نکنیم: هویت ما، شناسنامه روح ماست؛ آن را با افتخار در آغوش بگیریم و برای بهتر شدنش تلاش کنیم.