به گزارش سرویس علم و فناوری پایگاه خبری ساعدنیوز، در این بخش از برنامۀ «خونه خودته»، محمدمهدی ناظمی اردکانی دست روی یکی از بزرگترین چالشهای ذهنی ما یعنی «نشخوار فکری» میگذارد. او توضیح میدهد که خیلی از ما وقتی با یک خاطرۀ تلخ یا اتفاق بد روبرو میشویم، در چرخۀ بیپایانِ خودخوری و مقصر دانستن خودمان یا دیگران گیر میافتیم؛ حالتی که مثل یک خوره روح را میخراشد و مدام خشم و حال بد تولید میکند. ناظمی معتقد است کلید خروج از این وضعیت، تقویت هوش هیجانی و تبدیل آن احساسات به درس است. او تأکید میکند که مسئولیتپذیری یعنی به جای غرق شدن در گذشته، از خودمان بپرسیم: «الان وظیفۀ من چیست؟» و به جای سرزنش، به دنبال جبران خطا یا تمرکز بر یادگیری و رشد شخصی باشیم.
از دیدگاه تحلیلی، صحبتهای ناظمی اردکانی در واقع یک تغییر پارادایم از «قربانی بودن» به «عامل بودن» است. تفاوت ظریفی که او بین سرزنشگری و مسئولیتپذیری قائل میشود، نشاندهندۀ یک استراتژی روانشناختی برای بازیابی قدرت فردی است. وقتی ما درگیر نشخوار ذهنی هستیم، در واقع در گذشتهای که وجود ندارد حبس شدهایم، اما ناظمی با طرح پرسشِ «الان چه کار میتوانم بکنم؟»، ذهن را از بنبستِ عاطفی به سمتِ اقدام عملی هدایت میکند. این نگاه باعث میشود که اشتباهات گذشته، نه به عنوان باری بر دوش، بلکه به عنوان هزینهای برای یادگیری و تعالی در نظر گرفته شوند که در نهایت به سلامت روان و پیشرفت فردی منجر میشود.
