به گزارش سرویس علم و فناوری پایگاه خبری ساعدنیوز، دکتر جردن پیترسون میگوید: دوست واقعی کسی است که میتوانید خبر بد به او بدهید و او فقط گوش میدهد؛ بدون اینکه شما را سرزنش کند، بدون اینکه بگوید «خودت مقصری» یا داستان بدتری از خودش تعریف کند و توجه را به سمت خود ببرد. در لحظات تاریک زندگی، چنین دوستی فضایی امن ایجاد میکند تا غم و رنج خود را بدون قضاوت یا رقابت بیان کنید. این تواناییِ «هم رنجی بدون دخالت» یکی از نشانههای اصلی یک رابطهٔ عمیق و قابل اعتماد است؛ کسی که حاضر است با شما در رنج شریک شود، نه اینکه آن را کوچک بشمارد یا منحرف کند.
اما آزمون دوم، که پیترسون آن را حتی عجیبتر و سختتر میداند، واکنش به خبر خوب است. دوست واقعی وقتی از موفقیت، پیشرفت یا شادی شما باخبر میشود، واقعاً خوشحال میشود و آن را جشن میگیرد. او حسادت نمیورزد، سعی نمیکند شما را یکپائین کند یا با گفتن «برای من بهتر بود» یا «این که چیزی نیست» شادیتان را کمرنگ سازد. پیترسون تأکید میکند که در این «درهٔ اشکها»ی زندگی، کسی که بتواند بگوید «عالیه! امیدوارم ده تا اتفاق دیگر مثل این برایت بیفتد» و واقعاً از ته دل شریک شادی شما باشد، نادر و ارزشمند است. این عدمحسادت نشانهٔ آن است که او به بهترین بخش وجود شما اهمیت میدهد و رشدتان را تهدید نمیبیند.
در نهایت، پیترسون باور دارد که انتخاب دوستان، انتخابی تصادفی یا صرفاً احساسی نیست؛ بلکه یک ضرورت برای سلامت روان و رشد فردی است. او توصیه میکند اطرافیان خود را بررسی کنید: کسانی که وقتی زندگیتان را درست میکنید و پیشرفت میکنید، مانع نمیشوند یا حسادت نمیورزند، همانهایی هستند که باید نگه دارید. اما اگر کسی در برابر بهتر شدن شما مقاومت کند یا شادیتان را تحمل نکند، بهتر است فاصله بگیرید. دوست واقعی کسی است که برای بهترین نسخهٔ شما آرزوی بهترینها را دارد و حضورش شما را به سمت بالا میکشاند، نه اینکه پایین نگه دارد.
