به گزارش سرویس تاریخ و فرهنگ پایگاه خبری ساعدنیوز، برج رادکان یکی از بارزترین آثار معماری و احتمالاً نجومی ایران در دوره میانه اسلامی است که در نزدیکی شهر چناران و در 74 کیلومتری شمال مشهد واقع شده است. این برج از قرن هفتم هجری قمری متعلق به دوره ایلخانان دانسته میشود و ارتفاع آن حدود 25 تا 35 متر، با بدنه استوانهای و گنبد مخروطی است؛ نمای بیرونی آن تا ارتفاعی حدود دو تا سه متر به شکل دوازدهضلعی و از آنجا بهصورت 36 ترک نیماستوانهای ادامه مییابد.
تاریخ ساخت برج رادکان در منابع مختلف بین سالهای 600 تا 680 هجری قمری در نوسان است، اما بسیاری این بنا را به زمان اتمام رصدخانه مراغه و فعالیت دانشمندانی مانند خواجه نصیرالدین طوسی متصل میدانند. برخی پژوهشگران برج را بهعنوان یک بنا نجومی یا تقویمی و برخی دیگر را بهعنوان مقبره یکی از حکام مغول یا ارامنهتبار محلی معرفی کردهاند، اما هنوز هویت دقیق آن بهطور قطعی روشن نشده است.
از نظر کارکرد، برج رادکان با داشتن 12 دیوار خارجی و مجموعه دریچههایی در راستاهای خاص، احتمالاً برای محاسبه زمان، جهت قطب، تعیین فصول و حتی نوروز استفاده میشد و بههیچوجه یک برج ساده نشانهگذاری نبود. این بنا که امروز در فهرست آثار ملی ایران است، نمادی از تلفیق پیشرفته علم ریاضی و نجوم با معماری در ایران باستان و ابزاری حیرتانگیز برای خوانش زمان و فضا از طریق موقعیت خورشید و ستارگان محسوب میشود.