به گزارش سرویس مجله سلامت خانواده ساعدنیوز، ایوهگزول (Iohexol) یکی از پرکاربردترین مواد حاجب غیر یونی و حاوی ید است که در تصویربرداریهای پزشکی برای افزایش وضوح تصاویر رادیولوژی و سیتیاسکن استفاده میشود. این دارو به دلیل محلول بودن بالا در آب و احتمال کمتر بروز حساسیت نسبت به مواد حاجب قدیمی، امروزه در بسیاری از مراکز درمانی جایگزین ترکیبات یونی شده است. پزشکان از ایوهگزول برای بررسی دقیق عروق، مغز، ستون فقرات، دستگاه ادراری، مفاصل و برخی اندامهای داخلی استفاده میکنند. با وجود ایمنی نسبی، مصرف آن همچنان نیازمند بررسی دقیق وضعیت کلیه، تیروئید و سابقه حساسیت بیمار است.
ایوهگزول در انواع مختلف تصویربرداری تشخیصی کاربرد دارد و بسته به نوع آزمایش میتواند از راه تزریق داخل وریدی، داخل نخاعی، خوراکی یا داخل مفصل استفاده شود.
کاربردهای رایج ایوهگزول شامل موارد زیر است:
میلوگرافی و سیتی میلوگرافی ستون فقرات (گردنی، سینهای و کمری)
سیتیاسکن مغز، قفسه سینه، شکم و لگن
آنژیوگرافی عروق کرونر، مغزی و محیطی
آنژیوکاردیوگرافی و آئورتوگرافی
اوروگرافی و بررسی دستگاه ادراری
ونوگرافی و آرتریوگرافی
آرتروگرافی مفاصل
کولانژیوپانکراتوگرافی رتروگراد (ERCP)
بررسی دستگاه گوارش و سیتیاسکن شکم به صورت خوراکی
امروزه در بسیاری از مراکز تصویربرداری، ایوهگزول به عنوان ماده حاجب استاندارد در سیتیاسکنهای پیشرفته استفاده میشود.
نوشیدن آب کافی قبل و بعد از تصویربرداری به کاهش خطر آسیب کلیوی کمک میکند.
در صورت سابقه حساسیت دارویی حتماً پزشک یا تکنسین را مطلع کنید.
بیماران کلیوی ممکن است نیاز به آزمایش کراتینین قبل از تزریق داشته باشند.
در صورت بروز تنگی نفس، کهیر یا تورم بعد از تزریق باید فوراً به اورژانس مراجعه شود.
ایوهگزول یکی از ایمنترین و پرکاربردترین مواد حاجب در تصویربرداری پزشکی مدرن محسوب میشود و نقش مهمی در تشخیص دقیق بیماریها دارد. با این حال، استفاده صحیح از آن نیازمند بررسی وضعیت عمومی بیمار، عملکرد کلیه و سابقه حساسیت است تا احتمال بروز عوارض به حداقل برسد.
