به گزارش سرویس سلامت ساعدنیوز، در مطالعه روی 317 هزار فرد 40 تا 79 ساله در آمریکا دریافتند 28 درصد از افرادی که تمامی دندان هایشان را به دلیل ابتلا به بیماری لثه از دست داده اند به مشکلات قلبی نیز دچار هستند. به گفته متخصصان این رقم در افرادی که دندان های خود را از دست نداده اند حدود هفت درصد است.
همچنین محققان در این مطالعات مشاهده کردند افرادی که برخی از دندان های خود را از دست داده اند حتی با در نظر گرفتن فاکتورهایی از قبیل سن، وزن، نژاد، استعمال دخانیات و مصرف الکل بیشتر احتمال دارد به بیماری قلبی مبتلا شوند.
با گذر زمان بیماری پریودنتال می تواند، ریسک بیماری قلبی و حمله قلبی را افزایش دهد. مطالعاتی وجود دارند که نشان می دهد احتمال ابتلا به بیماری پریودنتال در افرادی که انسداد شرائن دارند ولو آن که دهان و دندان سالمی داشته باشند، بیشتر است.
دو دلیل ممکن برای این ارتباط پیدا شده است. نخست اینکه باکتریهای عامل ایجاد بیماری پریودنتال می توانند مواد سمی را وارد جریان خون کرده و به ایجاد پلاکهای چربی که موجب انسداد رگها می شوند کمک نمایند. این پلاک و رسوب ته نشین شده می تواند منجر به مشکلاتی جدی از قبیل ایجاد لخته خون شود که منجر به بسته شدن جریان خون می گردد.
دوم اینکه این باکتری ها منجر به این می شوند که کبد سطح بالایی از پروتئین های خاصی داشته باشد که می توانند مجراهای خونی را متورم سازند. تورم مجراهای خونی در نهایت منجر به حمله قلبی یا سکته می شود.
علائم بیماری لثه عبارتند از:
بوی بد دائمی
لثه های قرمز و متورم
لثه هایی که هنگام مسواک زدن خونریزی می کنند
لثه های تحلیل رفته
افتادن دندان
تغییر در روی هم قرار گرفتن دندانها هنگام جویدن
اگر این علائم را دارید، فورا به دندانپزشک مراجعه نمایید.
افرادی که شرایط قلبی خاصی دارند، در معرض التهاب قلبی هستند. این یک عفونت قلبی است که می تواند زندگی فرد را تهدید نماید. این امر زمانی اتفاق می افتد که باکتری موجود در جریان خون به دریچه های قلب یا دیگر بافتهای قلبی آسیب می رساند.
اینگونه افراد قبل از انجام برخی از درمانهای خاص دندانپزشکی ممکن است به مصرف آنتی بیوتیک نیاز داشته باشند. اطمینان یابید که دندانپزشکتان از شرایط شما اطلاع دارد.
مصرف آنتی بیوتیک پس از درمان دندانپزشکی در افرادی که سابقه بیماری قلبی دارند توصیه می شود.
مصرف آنتی بیوتیک برای انجام موارد ذیل ضروری نیست:
تزریق بی حسی در بافتهای غیر عفونی
گرفتن عکس اشعه ایکس
نصب دندان مصنوعی
نصب وسایل ارتودنسی
یک حمله قلبی گاهی اوقات با احساس درد در قفسه سینه و گسترش آن به فک پایینی شروع می شود. در مواقع دیگر درد در فک شروع شده و به بازو یا شانه ها کشیده می شود.
شما تا 6 ماه بعد از حمله قلبی نباید درمان دندانپزشکی انجام دهید. دندانپزشکتان هنگام درمان شما باید اکسیژن و نیتروگلیسیرین در دسترس داشته باشد. دندانپزشک شما قبل از شروع درمانتان باید با پزشکتان صحبت و مشورت نماید.
برخی از داروهایی که شما می خورید، ممکن است روش درمان شما را تغییر نماید. برای مثال، اگر داروهای رقیق کننده خون مصرف می کنید خون شما سختتر لخته می شود. ممکن است نیاز باشد در یک دوره زمانی قبل از درمان مصرف داروی رقیق کننده خون را متوقف کنید. همچنین ممکن است قبل از انجام برخی درمانها از جمله جراحی لثه یا کشیدن دندان نیاز به آزمایش خون نیز باشد.
بر اساس آکادمی دندان پزشکی عمومی، از آنجا که دهان گذرگاه بدن است، افرادی که دچار بیماری مزمن لثه هستند بیشتر در معرض ابتلا به حمله قلبی قرار دارند. بیماری لثه به علت به وجود آمدن پلاک ایجاد می شود. بعضی محققان پیشنهاد کرده اند که بیماری لثه به این علت که باکتری های لثه معیوب می توانند از آنجا بیرون آمده، وارد جریان خون شود، به رگ های خونی بچسبد و ایجاد لخته را افزایش دهد، می توانند با بیماری های قلبی در ارتباط باشد. همچنین گفته می شود که التهاب ناشی از بیماری لثه هم می تواند ساخت لخته خون را تحریک کند. لخته جریان خون به قلب را کاهش می دهد و در نتیجه موجب بالا رفتن فشارخون و افزایش خطر حمله قلبی می شود.
تحقیقات نشان می دهد که بیش از 90 درصد از همه بیماری های سیستمیک ازجمله بیماری های قلبی نشانه های دهانی دارند. علاوه بر این، دندانپزشکان می توانند با معاینه آنها برای نشانه های درد دهانی، عفونت یا التهاب، به بیمارانی که سابقه بیماری قلبی دارند کمک کنند. بر اساس آکادمی دندانپزشکی عمومی، تشخیص و درمان درست عفونت های دندان و لثه در بعضی از این بیماران موجب کاهش داروهای مصرفی فشارخون و ارتقای سلامت عمومی شده است.
سعی کنید وضعیت سلامت دهانتان را در حالت مطلوب نگه دارید. این یعنی مرتب و روزانه مسواک بزنید و نخ دندان بکشید و به طور منظم برای چکاپ نزد دندان پزشک بروید. اطمینان یابید که دندانپزشکتان در جریان بیماری قلبی شماست و سابقه پزشکی کامل خود ازجمله داروهایی که در حال حاضر مصرف می کنید، در اختیار او قرار دهید. به دقت دستورالعمل های دکتر و دندانپزشکتان را در مورد مراقبت های سلامتی و بهداشتی ازجمله استفاده از داروهای تجویزی مثل آنتی یوتیک ها، دنبال کنید.
