معرفه و نکره بودن:
اسم معرفه اسمی است که از نظر گوینده برای شنونده یا خواننده مورد شناخت است. برای مثال در جمله “دانش آموز آمد.” گوینده فرض می کند شما جمشید را می شناسید. حالت مخالف اسم معرفه اسم نکره است یعنی اسمی که برای شنونده یا خواننده ناشناس باشد. در همان مثال قبلی اگر بگوییم “یک دانش آموز آمد.” در واقع نشان می دهیم که شما شناختی نسبت به هویت او ندارید.
در زبان فارسی ما هیچ پیشوند یا حرفی برای نشان دادن اسم های معرفه نداریم. ولی برای نشان دادن اسامی نکره از واژه یک یا پسوند –ی بعد از اسم استفاده می کنیم. به جمله زیر توجه کنید.
من پسر را دیدم. (پسر در این جمله معرفه است)
من پسری را دیدم. (پسر در این جمله نکره یا ناشناخته است.)
من یک پسر را دیدم. (پسر در این جمله نکره یا ناشناخته است.)
در زبان عربی از پیشوند “ال” برای معرفه کردن اسامی استفاده می شود. در زبان انگلیسی همین کار از طریق حرف تعریف “the” انجام می شود. در زبان آلمانی نیز مانند انگلیسی معرفه کردن اسامی از طریق استفاده از حرف تعریف صورت می گیرد. اما در آلمانی این حرف تعریف گذشته از نشان دادن معرفه بودن اسم اطلاعات دیگری را نیز همراه خود دارد (مانند جنسیت یا جایگاه اسم که بعدها به آن می پردازیم)
در آلمانی نیز مانند فارسی برای نکره کردن اسم از واژه “یک” استفاده می شود.
ein Junge kommt (یک پسر می آید.)
حروف تعریف منفی “kein” نیز عدم وجود را نشان می دهند و کاربردی شبیه واژه “هیچ” در فارسی دارند.
kein Junge kommt (هیچ پسری نمی آید.)
جدول زیر رابطه حروف تعریف و جنسیت اسامی را نشان می دهد.
مذکر |
مونث | خنثی | جمع |
der Mann | die Frau | das Kind | die Kinder |
ein Mann | eine Frau | ein Kind | Kinder |
kein Mann | keine Frau | kein Kind | keine Kinder |
der Mann به معنای مرد یک واژه مذکر است.
die Frau به معنای زن یک واژه مونث است.
das Kind به معنای کودک یک واژه خنثی است.
die Kinder به معنای بچه ها یک واژه جمع است.