به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، این فیلم با سه اپیزود در مورد زندگی در تهران است. اپیزود اول دربارهٔ اختلاف یک زن و شوهر است که شوهر مجری برنامه های مذهبی است و اپیزود دوم مربوط به یک روحانی مربوط می شود که در مترو کیفش مورد سرقت قرار میگیرد و اپیزود سوم داستان تعمیر کاری ست که به همراه نوزادش برای تعمیر تلویزیون به خانهٔ زنی میانسال که همراه همسر آلزایمری اش زندگی می کند می رود.... «بهرام» که مجری برنامه های مذهبی است، با همسرش «روشنک» دعوا کرده و او را کتک زده اما حالا به شدت پشیمان است. از طرفی یک روحانی که کیفش را در مترو زده اند، سردرگم مانده و دنبال پس گرفتن محتویات کیفش است. از سویی دیگر، زنی میانسال که همراه همسر آلزایمری اش زندگی می کند، مدام نگران دزدان احتمالی است که قرار است به خانه آن ها بیایند.
از ویژگی های این فیلم اولین حضور محسن عبدالوهاب به عنوان کارگردان مستقل است.وی قبلاً با رخشان بنی اعتماد همکاری های فراوانی داشت و این فیلم هم متاثر از همکاری با بنی اعتماد با رویکردی اجتماعی قصه خود را تعریف می کند.ویژگی مثبت دیگر این فیلم استفاده از ساختار و فرم اپیزودیکی است که در هر اپیزود یک داستان مستقل معرفی می شود و هر اپیزود هویت مستقل خود را دارد اما در عین حال این سه اپیزود با هم مرتبط هستند و در انتهای هر اپیزود شخصیت اصلی و قهرمان داستان به اپیزود بعدی اضافه می شود و یک زنجیره دراماتیکی خلق می کند.یکی دیگر از نقاط مثبت کار انتخاب بازیگران کار است که خیلی هوشمندانه صورت گرفته است.در اپیزود اول افشین هاشمی خوب بوده، در اپیزود دوم نیز «هدایت هاشمی» به نقطه عطف بازیگری این فیلم تبدیل شده و در اپیزود سوم نیز حامد بهداد بازی قابل قبولی از خود ارائه داده است و در کنار آن نابازیگران هم در این فیلم جواب داده اند، چنانچه شیرین یزدان بخش از جشنواره فیلم فجر نیز جایزه مکمل زن را دریافت کرد.نقشی که هدایت هاشمی خلق کرده کمتر در آثار دیگر شاهد بودیم. تصویر روحانیت در سینمای ما بیشتر به وجوه سیاسی توجه داشته اما در اینجا هاشمی به خوبی توانسته است تصویر یک روحانی محضردار را بازنمایی کند.در مجموع این فیلم فقدان اعتماد اجتماعی را بازگو می کند.در اپیزود اول جدایی و اختلاف یک زن و شوهر که ناشی از عدم اعتماد و یک نوع رفتار دوگانه در شخصیت مرد است که این عامل باعث می شود ظاهر و باطن او با هم فرق کند.در این فیلم به نوعی یک نوع هراس از دیگری در زندگی مدرن شهری را می بینیم که ارتباط انسانی در آن در حال گسست است و هیچ اعتمادی وجود ندارد.یکی دیگر از نقاط قوت این فیلم این است که در بستری کاملاً اجتماعی طنز موقعیت ایجاد می کند، طنزی ناخواسته که به بازنمایی معنایی اثر نیز کمک می کند.فیلم سینمایی «لطفا مزاحم نشوید» اثر خوش ساختی است و ریتم کار کنترل شده است و شخصیت ها جالب و جذاب هستند، نحوه فیلمبرداری بیشتر دوربین روی دست است و التهاب فضای داستان را به خوبی نشان می دهد و عجله و شتاب آدم ها را به خوبی تصویر می کند و البته هر سه اپیزود مانند نخ تسبیه به هم وصل هستند و شلختگی در اپیزودها دیده نمی شود و کمیک بودن داستان ها باعث می شود از تلخی کار کاسته شود.بازی باران کوثری نیز اغراق آمیز است اما سایر بازیگران به دلیل سبقه تئاتری بازی قابل قبولی ارائه داده اند.
محسن عبدالوهاب کارگردان و فیلم نامه نویس اهل ایران است. وی فعالیت سینمایی را از سال 1359 با تدوین فیلم های مستند و داستانی آغاز کرد. او کارگردانی فیلم های به دنیا آمدن و لطفاً مزاحم نشوید را برعهده داشته است.

باران کوثری ،حامد بهداد،افشین هاشمی ،هدایت هاشمی ،شیرین یزدان بخش
کارگردان و فیلمنامه: محسن عبدالوهاب
آهنگساز: فردین خلعتبری
ژانر :خانوادگی،اجتماعی
زبان : فارسی
امتیاز IMDb: امتیاز 0 از 10