به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری ساعدنیوز، سوگ و عزاداری برای رهبری که دههها مسیر عزت و استقلال را ترسیم کرده، در نگاه کودکان و نوجوانان رنگی از عهد و پیمان به خود گرفته است. این نسل نوخاسته، در مراسم وداع با پیکر مطهر ایشان، نه با زبان اشک، که با صلابت نگاهشان سخن میگویند. برای آنها، این فقدان تنها یک وداع تلخ نیست، بلکه لحظهی درک مسئولیت سنگینی است که بر شانههایشان نهاده شده؛ گویی هر قطره اشک، جوهری است برای امضای دوبارهی میثاقی که پیش از این با آرمانهای انقلاب و رهبر خود بسته بودند.
در این تجمعات پرشور که در تاریخ 13 اسفندماه 1404 در شهر تبریز برگزار شده، نوجوانان با دستنوشتهها و شعارهای خود نشان میدهند که مکتب فکری رهبر شهید، در جانشان ریشه دوانده است. آنها خطاب به مقتدای خود میگویند که اگرچه امروز جسم مطهر ایشان در میانشان نیست، اما اندیشههای استکبارستیزانه و امیدآفرین او، چراغ راهی است که هرگز خاموش نخواهد شد. این نسل، خود را رویشهای تازهای میبیند که از دل همین ایستادگیها جوانه زدهاند و حالا آمادهاند تا در گام دوم انقلاب، نقشآفرینان اصلی عرصههای علم، ایمان و جهاد باشند.
کودکان نیز با همان معصومیت و صداقت همیشگی، در میانهی این حزن عظیم، از عشق به «آقای مهربان» سخن میگویند. آنها در جملاتی ساده اما عمیق، بر این باورند که قهرمانان واقعی هرگز نمیمیرند. حضور پررنگ این فرشتههای کوچک در مراسم سوگواری، پیامی روشن برای جهانیان دارد: اینکه میراث معنوی و سیاسی رهبر شهید، به نسلی منتقل شده که با عشق به وطن و ولایت قد کشیدهاند و فردا را با همان اقتداری خواهند ساخت که در مکتب این پیر فرزانه آموختهاند.
