به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، به نقل از فارس، گاهی قهرمانان در لباسهای ساده و در نقاط کمتر دیدهشدهی کشور زندگی میکنند. حاج موسی ابراهیمی، دامدار و چوپان اهل شهرستان سفیدسنگ در استان خراسان رضوی، یکی از همین قهرمانان بیادعاست که روایت حضورش در میان گروههای جهادی، توجه بسیاری را به خود جلب کرده است.
ماجرا از آنجا شروع میشود که این مرد خراسانی، با تماشای مستندها و مصاحبههای تلویزیونی از حضور گروههای جهادی شهرهای مختلفی چون سبزوار، فریمان و نیشابور در مناطق محروم، جرقهای در ذهنش زده میشود. او که نمیتوانست تنها تماشاگر باشد، تصمیم بزرگی میگیرد: «وقتی دیدم از همهجا آمدهاند، من هم تنهایی از سفیدسنگ راه افتادم. با خودم گفتم اگر دیگران هم نیایند، من با ماشین خودم میروم و اگر نتوانستم کار یدی بکنم، حداقل با ماشینم کار میکنم.»
ارزش واقعی ازخودگذشتگی این جهادگر زمانی روشن میشود که بدانیم او این تصمیم را دقیقاً در «فصل بهرهبرداری» شغلش گرفته است؛ یعنی همان زمانی که گله 120 رأسی میش و برههایش بیشترین نیاز را به حضور او داشتند. اما ندای درونیاش مانع از ماندن شد و او به مناطق هدفِ گروههای جهادی شتافت.
حاج موسی که پدر دو پسر به نامهای حامد و رضا است، در پاسخ به تعجب اطرافیانش از این سفر بیموقع، جملهای طلایی و تأملبرانگیز به زبان میآورد: «به آنها گفتم تا الان برای دنیا کار کردم و مال دنیا را جمع کردم؛ از این به بعد میخواهم برای آخرتم کار کنم.»
روایت «آقای چوپان»، داستان هزاران ایرانی پاکسرشتی است که در روزمرگیهای زندگی غرق نشدهاند. حضور او با دستهای پینهبسته در خط مقدم کارهای جهادی و عمرانی، یادآور این حقیقت است که آبادانی این آبوخاک، پیش از هر بودجه و امکاناتی، بر شانههای اراده، اخلاص و وطندوستی چنین مردانی استوار است.
