به گزارش سرویس سرگرمی ساعدنیوز، گاهی زندگی آنطور که میخواهیم پیش نمیرود. راهها تاریک میشوند و دلمان از تکرار خسته. اما درست در همین لحظههاست که امید، مثل نوری در دل شب میدرخشد. هر پایان، شروعی در دل خود دارد؛ هر شکست، فرصتی برای تولدی دوباره است. مهم نیست دیروز چه گذشت، مهم این است که امروز هستی و هنوز فرصت برای ساختن، جبران کردن و شکفتن داری. آغاز کن، حتی با گامی کوچک. دنیا همیشه برای کسی که از نو شروع میکند، جا دارد.
میگن زمان همهچیزو خوب میکنه؛ دروغ نیست، ولی کامل هم نیست. بعضی آدمها خوب نمیشن، فقط یاد میگیری با نبودنشون زندگی کنی. و خدا دقیقاً همونجاست که یاد میگیری نفس بکشی.
از دست دادن یعنی دلت همیشه یه جای خالیش درد میکنه. این ضعف نیست، وفاداریه. خدا دلهایی رو که وفادارانه سوگواری میکنن، تنها نمیذاره.
اگه زمین خوردی، بدون که حتی زمین خوردن هم میتونه بخشی از مسیر درست باشه. مهم اینه که دوباره بلند شی.
تو برای زنده موندن آفریده نشدی، برای زندگی کردن. روزی میاد که به امروز نگاه میکنی و میگی: «خدا رو شکر که ادامه دادم.»
گریه کن. اشک، زبانِ روح است وقتی کلمات کم میآورند. هر اشک، ذکریست که بیصدا بالا میرود و خدا خوب بلد است اشکها را بخواند.
زندگی همیشه منصف نیست، اما خدا همیشه عادله. چیزی که امروز میسوزه، فردا میتونه چراغ راهت بشه. صبر کن، امید داشته باش.
لازم نیست قوی باشی. لازم نیست آروم باشی. لازم نیست زود خوب شی. خدا از دلهای شکسته انتظار نقش بازی کردن نداره.
اگه دلت هنوز باور نمیکنه، اشکالی نداره. ایمان همیشه آرام نیست؛ گاهی فقط یه نفسِ لرزونه که میگه «خدایا کمکم کن».
اگه حس میکنی چیزی از درونت مُرد، بدون که بعضی مرگها مقدمه تولدن. نه امروز، ولی یه روز.
غم، نشانهی تهی بودن نیست؛ نشانهی ظرفِ بزرگِ دل است. دلهای کوچک زود فراموش میکنند، دلهای وسیع میسوزند. خدا دلِ سوخته را دوست دارد، چون نور از دلِ سوخته میگذرد.
سوگ، مدرسهی توحید است. آنجا که میفهمی هیچچیز ماندنی نیست جز خدا. و این فهم، اگرچه دردناک، اما آزادکننده است.
اگر از این نوع پیام های انگیزشی خوشتان آمد خوشحال می شویم در قسمت دیدگاه ماه تولد خود را با ما به اشتراک بگذارید.
