به گزارش سرویس گردشگری ساعدنیوز، منطقه جنگلی میرآباد طی مصوبه شماره 220 شورای عالی محیط زیست (کمیسیون زیر بنائی دولت) مورخ 1380/7/25 بعنوان منطقه حفاظت شده به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته است.
منطقه حفاظت شده میرآباد با وسعت 11435 هکتار حد فاصل شهرستانهای پیرانشهر و سردشت در استان آذربایجان غربی قرار دارد و به جهت حفظ پوشش جنگلی بعنوان منطقه حفاظت شده اعلام گردید. حداقل ارتفاع منطقه در بستر رودخانه زاب 1300 متر و حداکثر ارتفاع منطقه 1852 متر در قله کوه حاج متک میباشد. نزدیکترین کانون زیستی به منطقه شهر میرآباد در حاشیه جنوبی سردشت میباشد که مرکز بخش وزینه میباشد. همچنین شهرستان سردشت در جنوب منطقه در فاصله 23 کیلومتری و شهرستان پیرانشهر در 25 کیلومتری منطقه قرار دارند. جاده سردشت به پیرانشهر و رودخانه زاب از میان این منطقه عبور میکنند.
پوشش گیاهی: علاوه بر اجتماع درختان بلوط زاگرسی که 70 درصد پوشش جنگلی منطقه را تشکیل میدهد، اجتماعات کوچکی از ولیک، زالزالک، بنه، کیکم، گردو، بادام وحشی و بعضا سماق در منطقه قابل مشاهده است. همچنین تک درختان سیب، گلابی، گوجه وحشی، زالزالک و آلبالوی وحشی و نسترن نیز در منطقه به چشم میخورد. شاخصترین گونه جانوری منطقه حفاظت شده میرآباد خرس قهوه ای است که در ارتفاعات این منطقه زندگی میکند.
از دیگر گونههای شاخص جانوری منطقه میتوان به سنجاب ایرانی (با جمعیت مناسب)، گراز، گرگ، خرگوش، روباه، لک لک سفید، کشیم بزرگ، شاه بوف، قرقی، گونه هایی از اردک ها، گونههای مختلفی از مارمولکها اشاره نمود .
توضیح تصویر وارد نشده است!
شیخ شمس الدین برهانی تولدش را بین سالهای 1342 الی 1345 ذکر کرده اند . خانواده وی در قریه « سیلوه » از روستاهای منطقه لاجان در شمال شهر پیرانشهر سکونت داشتند . بعدها به روستای عیسی کند از روستاهای شهرستان بوکان که در شرق مهاباد قرار دارد سفر می کنند. شیخ شمس الدین برهانی از همان دوران کودکی آثار ذکاوت و هوش فوق العاده در او مشهود بوده و یکی از روحانیون و علمای منطقه به این مطلب پی برده و او را به تحصیل در یکی از مساجد مهاباد به نام رستم بیگ وا می دارد. ایشان در مسجد ضمن تحصیل بیشتر اوقات خود را صرف قرائت قرآن و انجام فرایض و نوافل می نماید و در طریق تصوف در طریق نقشبندیه گام برمی دارد. بعد از 7 سال ریاضت و 8 سال ملازمت و صحبت با استادش شیخ سراج الدین نقشبندی در سلیمانیه عراق به مرحله استادی رسیده و به آخرین مراتب عرفان یعنی فنا و بقا دست می یابد و اجازه خلافت پیدا می کند . استادش او را در منطقه مکریان مامور به ارشاد و راهنمایی مردم و ترویج و اشاعه در این منطقه می نماید . وی در سالهای بین 1280 تا 1277 ه. ق به سوی منطقه مکریان حرکت می کند. او سپس به روستاى شرفکند آمد و خانقاهى بزرگ بنا کرد .سپس قریهاى به نام «آتا» که ملک شخصى او بود وقف خانقاه نمود و خود به تربیت مریدان پرداخت. شیخ شمس الدین در سال 1328 ه .ق دار فانى را وداع و در خانقاه خود مدفون گردید. از آن پس عاشقان راه حقیقت و سالکان عرفانش ،همواره در این خانقاه گرد آمده و در سایه حضور روح بزرگ پیر مرادشان، “شیخ برهان”، تلمذ می کنند. این آرامگاه در روستای برهان در فاصله 35 کیلومتری جاده بوکان به مهاباد، که به واسطه حضور حضرتش،روستای خانقاه نیز خوانده می شود. خانقاه در سال 1310 ه.ق به دست خود مردم به ویژه علما و رهروان راه طریقت ساخته شد. خانقاه در همان سال با امکانات وسیع و حضور رجال بزرگ علمی و ادبی به صورت یک حوزه علمیه مشهور و یکی از مراکز مهم نشر و ترویج علوم دینی و فرهنگ و معارف اسلامی درآمد و می توان گفت دانشگاهی بود که در آنجا دانشهای مختلف از قبیل فقه ، اصول ، تفسیر ، فلسفه ، منطق و عرفان و دیگر علوم و فنون متداول آن زمان تدریس می شد.
شهرستان پیرانشهر دارای روستاهای متعددی است که هریک درصورت توجه بیشتر می تواند به عنوان یک از روستاهای هدف گردشگری قلمداد شود که از آن جمله می توان به روستای دایه شیخی باقبرستانی وسیع ،توده درخت نارون کم نظیر،توده فشرده ووسیع رز زرد اشاره کرد .البته شاخصترین روستای منطقه روستای خورنج می باشد این روستا در 20 کیلومتری شمالشرقی پیرانشهر و بر سر راه پیرانشهر به مهاباد واقع گردیده است . در مجاور این روستا ، منطقه ای پوشیده از سنگهای عظیم الجثه قرار دارد که به طور شگفت انگیزی بر روی هم انباشته شده اند . تو گویی دست معماری توانا این سنگها را این چنین با ظرافت تراش داده تا باغ وحشی سنگی درست کند .
در حوزه شهرستان پیرانشهر تعداد 113 تپه تاریخی تو سط کارشناسان نمایندگی میراث فرهنگی این شهرستان شناسایی و به ثبت سازمان رسیده است که این امر حاکی از تاریخی بودن منطقه و شکل گیری و وجود تمدنهای نیرومند ودرخشان قبل از اسلام مانند تمدن ماننا ، پارسوا ، اورارتو ، مادها ، زاموا و تمدن اسلامی می باشد . در این میان تپه هایی وجود دارند که با داشتن جاذبه های خاص تاریخی بسیار مورد بازدید علاقمندان به تاریخ و فرهنگ این مرز و بوم واقع می گردند که می توان به موارد زیر اشاره کرد – قلعه شین آوا ( هزاره اول ق.م ) قلعه موت آوا ( 2500 ق.م ) قلعه شای ( 1500 تا 2500 ق.م ) قلعه جلدیان ( 5000 تا 5500 ق.م ) قلعه پسوه ( پیش از تاریخ ) کتیبه برده مافوره ( روستای لیک بن )داشان قلعه ( 2000 تا 3500 ق.م )

شهرستان پیرانشهر، واقع دراستان آذربایجان غربی و در فاصله 129 کلیومتری جنوب شهرستان ارومیه قرار دارد. جنگل های سرسبز و خوش آب و هوای پردانان در 22 کیلومتری جنوب پیرانشهر و بر سر راه جاده پیرانشهر به سردشت واقع گردیده است که جاری بودن رودخانه دایمی و خروشان پردانان که یکی از سرچشمه های اصلی رود زاب کوچک است بر زیبایی آن دوچندان افزوده است.این جنگل ها که تا برفهای دایمی کوههای مرزی ایران و عراق امتداد دارند توجه هر طبیعت گردی را به سوی خود جلب میکند.
قندیل یکی از کوهستانهای رشته کوهای زاگرس است که در مرز کردستان ایران و کردستان ترکیه قرار دارد. بخشی از این کوهستان در شهرستان پیرانشهر است. بلندترین قلهٔ آن به نام که و کز(kavkez) و به ارتفاع 3800 متر در کردستان ترکیه قرار دارد. کوهی که اکثر کوهنوردان آن را به نام قندیل بزرگ میشناسند سیا کیو(سیاه کوه) نام دارد که ارتفاع آن 3610 متر است. کوه قندیل کوچک نیز با ارتفاع 3250متر دارای دیوارهای به ارتفاع 450 متر است که جزو دیوارههای بلند کشور است.(دیوارهٔ بیستون به ارتفاع 1200متر و دیوارهٔ علم کوه با ارتفاع 700 متر بلندترین دیوارههای ایران هستند)که به علت نا امن بودن منطقه مسیر کاملی بر روی آن وجود ندارد. قندیل یکی از پر برف ترین کوههای ایران بوده ودارای یخچالهای طبیعی فراوان است.
قندیل دارای تنوع جانوری و گیاهی غنی است و دارای جانورانی چون انواع مارها، کل و بز کوهی، پرندگان شکاری، جوجه تیغی، گرگ، کفتار، خرس و پلنگ میباشد. گیاهان و درختانی چون ریواس گردو زالزالک(بلچ) آلبالو وحشی رازیانه و شب بو پوشش گیاهی منطقه را تشکیل میدهند.

آبشار خرپاپ در میان جنگلهای پردانان شهرستان پیرانشهر و در مرز استانهای آذربایجان غربی و کردستان واقع شده است. جنگلهای سرسبز و خوش آب و هوای پردانان در 22 کیلومتری جنوب پیرانشهر و بر سر راه جاده پیرانشهر به سردشت واقع گردیده است و عبور آبشار خرپاپ که یکی از سرچشمههای اصلی رود زاب کوچک است، بر زیبایی آن افزود است. خرپاپ در زبان کردی به معنی جای قشنگ و زیبا و دارای آب فراوان میباشد.
برای مشاهده سایر مطالب گردشگری با ساعدنیوز همراه باشید.