به گزارش سرویس ورزش ساعدنیوز، این جمله نمونهای از هیجان بیپایان و لحظههای فراموشنشدنی گزارشگری جواد خیابانی است، که همواره با انرژی و شور خاص خود فوتبال ایران را زنده میکند. در این لحظه، خیابانی در اوج هیجان و اضطراب بازی قرار دارد و با صدای بلند و تقریباً دیالوگ با تماشاگران، لحظه حساس شوت یا گلزنی را پوشش میدهد؛ حتی اگر نمیتواند صدای بینندگان را بشنود، تلاش میکند با همراهی آنها و ایجاد حس همدلی، هیجان بازی را به خانهها منتقل کند. این سبک گزارشگری، که با فریادهای احساسی و واکنشهای پرانرژی شناخته میشود، باعث شده بسیاری از لحظات فوتبال ایران به خاطرهای ماندگار تبدیل شوند و خیابانی به نمادی از گزارش حماسی و پرشور تبدیل شود.
