به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، امیرکبیر جای آسایش و نمره راحت نیست؛ شبهای بیخوابی، پروژههای سنگین، امتحانهایی که تا صبح بیدارت نگه میدارند و گاهی حس ناامیدی و اشکهایی که جلوی چشم بقیه پنهان میکنی. اما دقیقاً همین سختیهاست که آدم را میسازد. اینجا یاد میگیری که چطور در فشار رشد کنی، چطور از شکست بلند شوی و مهمتر از همه، چطور فرصتها را سریع بگیری؛ چون فرصتها در امیرکبیر مثل برق میآیند و میروند.
فرصت میتواند یک استاد باحال باشد که پروژه تحقیقاتی خوبی دارد، یک دوست گروهی که بعداً استارتاپ میزند، یک موقعیت کارآموزی در شرکتی که اسمش را همه جا شنیدهای، یا حتی یک مسابقه و هکاتونی که زندگی حرفهایات را عوض میکند. اینجا اگر چشمات باز باشد و دست روی دست نگذاری، همان آدمهای خوب و موقعیتهای طلایی پیدایت میکنند. امیرکبیر جای آدمهای معمولی نیست؛ جای کسانی است که حاضرند سخت بجنگند تا در نهایت به چیزی خیلی بزرگتر از خودشان برسند.
