به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز به نقل از تسنیم، آنها که برای حوادثی مثل آتشسوزی جنگلهای استرالیا، انقراض یوز ایرانی یا قطع درختان خیابان ولیعصر (عج) پویش راه میاندازند و صدایشان را علیه مسائل داخلی بالا میبرند، در مواجهه با تجاوز دشمنان خارجی به خاک کشور، سکوتی آزاردهنده پیشه میکنند.
در اکوسیستم فرهنگی ایران، بازیگران و سینماگران بهعنوان پرچمداران هنر هفتم، همواره از بودجههای کلان بیتالمال و حمایتهای مردمی بهرهمند بودهاند. آمارهای رسمی نشان میدهد که سینمای ایران با یارانههای دولتی و اکران در سالنهای متعلق به مردم، یکی از بزرگترین صنایع فرهنگی کشور است.
از منظر جامعهشناسی، این هنرمندان دارای سرمایهی نمادین بالایی هستند که باید در راستای منافع ملی و امنیت روانی جامعه به کار گرفته شود. با این حال، دادههای رفتاری فضای مجازی یک ماه اخیر آنها حاکی از سکوت معنادار یا همسویی بخشی از این سلبریتیها با جریانهای معاند است.
در حالی که مردم ایران در شرایط جنگی و تحریم، فشارهای اقتصادی را تحمل میکنند، بسیاری از این هنرمندان بهجای امیدآفرینی و دفاع از کیان ملی، یا در سکوت فرو رفتند و یا با اظهارات نادرست به جنگ روانی دشمن دامن زدند.
آنهایی که در این برهه حساس، وطن و هموطنان خود را رها کرده و به سمت دشمن متمایل شدند، عملاً پیمان خود با مردم را شکسته و به لایهای فاسد و ضدملی بدل شدند که ضرر آن مستقیم به وحدت کشور وارد میشود.
آنها که برای اعدام جانیان سوگواری میکنند، اما برای دختران میناب و قربانیان موشکباران دشمن سکوت میکنند، عملاً به ابزاری برای جنگ روانی تبدیل شدهاند.
این رفتار نشان میدهد که در محاسبات آنها، آدم و آدمتر وجود دارد.