به گزارش سرویس هنر و رسانه پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، هربار که به ایران فکرمیکنم حس میکنم مثل مادری زیبا و صبور باتنی سراپا زخمی فرزندانش را در آغوش گرفته و بر تازیانه راهزنان بی رحم صبرمیکند.
تنها دغدغهاش همدلی فرزندانش است که دوست ندارد به هم پشت کنند وپراکنده شوند پیش راهزنان! می دانم دلش با تکتک مردم ایران است ومن هم!
من در میان ویرانههای جا مانده از هجوم پیامآوران تاریکی به این سرزمین، دنبال ققنوس، میگردم.
