یک کارگردان سینما مقابل نیروگاه دماوند چادر زد

  سه شنبه، 18 فروردین 1405 ID  کد خبر 533183
یک کارگردان سینما مقابل نیروگاه دماوند چادر زد
ساعد نیوز: صبح امروز، سه‌شنبه رحیم طوفان، کارگردان سینما در اقدامی نمادین برای محافظت از زیرساخت‌های حیاتی برق مقابل نیروگاه دماوند چادر زد.

به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، رحیم طوفان در گفتگویی توضیح داد: «من در سکوت خبری به همراه وسیله زندگی اولیه با چادر کنار دکل های برق بدون گرفتن عکس از محیط نیروگاه سکان گرفتم.

او معتقد است که قلم هنرمند، اسلحه اوست و زمانی برای نقد جامعه و زمانی برای اصلاح فرهنگ به کار برده می‌شود و یادآور شد: «اینک، من قلم خودم را برای دفاع از زندگی مردم، فرهنگ و تمدن ایران به کار می‌گیرم.»

رحیم طوفان درباره تهدیدات خارجی نیز گفت: «اگر کسی بخواهد ضربه بزند، بله، اینجا هستیم و آماده‌ایم. ما تمدن داریم و همین تمدن است که ما ایرانی‌ها را در صف دفاع قرار داده است.»

او همچنین در پاسخ به تهدید ترامپ که تمدن ایران را از بین خواهد برد تاکید کرد: «تمدن ایران با بمباران از بین نمی‌رود. تمدن ما مگه داخل زمین است؟ یا در تجهیزات دیجیتالی و یا انرژی است؟ وقتی کسی که این حرف را می‌زند نشان می‌دهد که هنوز معنی تمدن را نمی‌داند ... تمدن نه خریدنی است و نه به دست آوردنی. تمدن یعنی ریشه.»

این کارگردان همچنین متنی به فارسی و انگلیسی را در اختیار خبرآنلاین قرار داد که به شرح زیر است:

«من یک هنرمندم.

ابزار من نه سلاح، که روایت است.

در روزهایی که سایه‌ی جنگ بر زندگی مردم افتاده، ساده‌ترین و در عین حال دشوارترین موضع، ایستادن کنار جان انسان‌هاست.

برق یک شهر فقط جریان الکتریسیته نیست؛ جریان زندگی‌ست—برای بیمارستان‌ها، برای کودکان، برای سالمندان، برای خانه‌هایی که پناه آخر مردم‌اند.

من اینجا ایستاده‌ام، نه برای نمایش، نه برای تقابل،

بلکه برای یادآوری یک اصل ساده:

هیچ اختلافی، هیچ مرزی و هیچ قدرتی، ارزش خاموش شدن زندگی غیرنظامیان را ندارد.

ما ـ با هر باور و هر نام ـ پیش از هر چیز انسانیم.

و انسانیت، وقتی معنا دارد که در لحظه‌ی تصمیم، جان مردم را بر هر چیز دیگری مقدم بدانیم.

آرزو می‌کنم عقلانیت بر خشم،

و مسئولیت بر تخریب پیروز شود.

قلم من همچنان برای صلح، برای زندگی و برای حفظ کرامت انسان خواهد نوشت.

I am an artist

My instrument is not a weapon, but a voice

In days when the shadow of war falls over ordinary lives, the simplest — and hardest — choice is to stand with human life

The electricity of a city is not merely power

It is the pulse of hospitals

the breath of children

the safety of the elderly

the last refuge of families inside their homes

وI stand here not for spectacle, not for confrontation

:but to remind us of a simple truth

No conflict, no border, no display of power is worth the suffering of civilians

Before anything else — before nationality, before belief — we are human

And humanity is measured in the moments when we choose to protect life

May reason rise above anger

May responsibility prevail over destruction

My pen will continue to stand for life, for dignity, and for peace


دیدگاه ها


  دیدگاه ها
پربازدیدترین ویدئوهای روز   
آخرین ویدیو ها