به گزارش سرویس تاریخ و فرهنگ پایگاه خبری ساعدنیوز، در این ویدئوی تکاندهنده، جواد قارایی، مستندساز نامآشنا، در میان تالار آینهکاری شده و تاریخی کاخ گلستان ایستاده است؛ اما نه برای نمایش زیباییها، بلکه برای روایت یک فاجعه. او در حالی که قطعهای از سنگ مرمر شکسته و تکههایی از آینههای خرد شده را در دست دارد، با لحنی آمیخته به حسرت و خشم، از تخریب بخشهای ارزشمند این بنای ثبت شده در یونسکو پرده برمیدارد. دوربین با لرزشی که انگار از عمق فاجعه خبر میدهد، روی مجسمههای بیسر، شیشههای شکسته و تخت مرمرینی که غبار فراموشی و تخریب بر آن نشسته، زوم میکند. قارایی با اشاره به این ویرانیها، به ریشههای فرهنگی و تاریخی ایران گریز میزند و این صحنههای دردناک را با سیاستهای استعماری و بیتوجهیهای بینالمللی گره میزند.
این تصاویر فراتر از یک گزارش ساده، نقدی تند و تیز به فراموشی هویت ملی در هیاهوی سیاستهای جهانی است. قارایی با مقایسه قدمت ده هزار ساله تمدن ایران و آثار هنری موجود در کاخ گلستان با تاریخ نوپای برخی کشورهای مدعی، سعی دارد عمق فاجعه فرهنگی را به رخ بکشد. او تخریب این آثار را نه یک اتفاق ساده، بلکه نمادی از تروریسم فرهنگی میداند که ریشههای انسانیت و هنر را هدف قرار داده است. طنین صدای او در تالار خالی و مخروبه، پرسشی جدی را در ذهن هر بیننده ایجاد میکند: چگونه اجازه دادیم نگینی همچون کاخ گلستان، که میراث مشترک بشریت است، به این روز بیفتد؟ این ویدئو نه تنها یک سوگواره برای هنر، بلکه دعوتی است برای بیداری و صیانت از آنچه از شکوه ایران باقی مانده است.
