عوارض جانبی پریماکین
اعصاب مرکزی: سردرد.
پوست: کهیر.
چشم: اختلاف در تطابق بینایی.
دستگاه گوارش: تهوع و استفراغ ، دیسترس اپی گاستر، کرامپهای شکمی.
خون: لکوپنی، کم خونی همولیتیک (در کمبود G6PD)، متهموگلوبینمی (در کمبود NADH متهموگلوبین ردوکتاز)، لکوسیتوز، کم خونی خفیف، گرانولوسیتوپنی، آگرانولوسیتوز.
توجه: در صورت تیره شدن رنگ ادرار یا کاهش غلظت هموگلوبین یا هماتوکریت باید مصرف دارو بلافاصله قطع شود.
هشدارها در مورد پریماکین
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی آمینوکینولینها، رعایت موارد زیر نیز توصیه می شود.
1 - پریماکین اغلب با یک داروی ضد مالاریای سریع الاثر ، مانند کلروکین، به کار می رود.
2 - قبل از شروع درمان ، احتمال کمبود G6PD در بیمار باید بررسی شود.
3 - برای کاهش تحریک گوارشی ، دارو را می توان با غذا یا ضد اسید مصرف نمود.
4 - در بیمارانی که پوست روشن دارند و بیش از mg/day 30 پریماکین مصرف می کنند و بیمارانی که پوست تیره دارند و بیش از mg/day 15 دارو مصرف می کنند، و همچنین بیماران مبتلا به کم خونی شدید یا حساسیت مشکوک، بایدآزمونهای خونی و ادراری به طور مکرر انجام شود. کاهش ناگهانی غلظت هموگلوبین یا تعداد اریتروسیتها یا گلبولهای سفید یا تیره شدن بارز رنگ ادرار، نشان دهنده واکنشهای همولیتیک است.
5 - به منظور پیگیری احتمال بروز واکنشهای همولیتیک ، مطالعات خونی و تجزیه ادرار باید به طور دوره ای انجام شود.











































