میزان، تاثیرات و مکانیزم اثر قرص کلستیپول

مکانیسم اثر کلستیپول

کولستیپول یک پلیمر غیر ­قابل­ جذب و کاهنده­ ی چربی است که به اسیدهای صفراوی در روده متصل می­شود و مانع جذب مجدد آن­ها می­گردد. وقتی که ذخایر اسید­های صفراوی تخلیه می­شود، آنزیم کبدی کلسترول 7-(آلفا)-هیدروکسیلاز، بیشتر تولید می­شود که منجر به افزایش تبدیل کلسترول به اسیدهای صفراوی می­شود.

این امر باعث افزایش تقاضا برای کلسترول در سلول های کبدی می­شود که به دنبال آن افزایش رونویسی و فعالیت آنزیم بیوسنتز کننده کلسترول، هیدروکسی متیل-گلوتاریل-کوآنزیم آ ردوکتاز یا همان HMG-CoA reductase و نیز افزایش تعداد گیرنده­های لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL) در کبد اتفاق می­افتد.

این اثرات جبرانی منجر به افزایش برداشت LDL- کلسترول از خون و در نتیجه کاهش سطح LDL-C سرمی می شود. سطوح سرمی تري گليسريد ممکن است افزايش بیابد و يا بدون تغيير باقي بماند. نتیجه نهایی افزایش برداشت LDL-کلسترول از خون و کاهش LDL-کلسترول سرمی می­باشد.

فارماکودینامیک

کلسترول عمده ­ترین و احتمالا تنها پیش ساز اسیدهای صفراوی می­باشد. در حین هضم طبیعی غذا، اسیدهای صفراوی به صورت صفرا از کبد و کیسه­ صفرا به داخل روده ترشح می­شوند. اسیدهای صفراوی، چربی موجود در غذا را امولسیفیه می­کنند و بنابراین جذب آن­ها را از روده تسهیل می­نمایند.

بخش عمده­ای از اسیدهای صفراوی ترشح شده، مجددا از طریق روده جذب می شوند و به وسیله­ ورید پورت به کبد باز می گردند و چرخه کبدی-روده­ای را تکمیل می­کنند. فقط مقدار بسیار کمی از اسیدهای صفراوی در سرم طبیعی وجود دارند. کولستیپول هیدروکلراید به اسیدهای صفراوی موجود در روده متصل می شود و کمپلکسی ایجاد می­کند که به همراه مدفوع دفع می­شود.

این اثر غیر سیستمیک کولستیپول منجر به حذف بخشی از اسیدهای صفراوی از چرخه کبدی-روده­ای و در نتیجه جلوگیری از بازجذب آن­ها می­شود. از آنجا که کولستیپول هیدروکلراید یک رزین تعویض کننده آنیونی است، آنیون­های کلراید رزین می­توانند با سایر آنیون­ها (به­ویژه آن­هایی که نسبت به یون کلراید تمایل بیشتری به رزین دارند) جایگزین شوند.

فارماکوکینتیک

شروع اثر کولستیپول 24 تا 48 ساعت پس از مصرف آن است و حداکثر اثر دارو 1 هفته بعد ایجاد می شود.کلستیپول توسط آنزیم­های هضم­کننده هیدرولیز نمی­شود و از دستگاه گوارش نیز جذب نمی­شود. کلستیپول هیدروکلراید به اسیدهای صفراوی در روده متصل می­شود و کمپلکسی ایجاد می­کند که به همراه مدفوع دفع می­شود .

در انسان کمتر از 0.17٪ از یک دوز کلستیپول هیدروکلراید نشان دار شده با (14C)، پس از 60 روز دریافت دوز مزمن 20 گرم در روز، از طریق ادرار دفع می­شود. افزایش میزان دفع اسیدهای صفراوی از طریق مدفوع به دنبال تجویز کلستیپول، منجر به افزایش اکسیداسیون کلسترول به اسیدهای صفراوی می­شود.