میزان مصرف، تاثیرات و مکانیزم اثر قرص پیریدوستیگمین

در این بیماری اشکالی در انتقال پیام های عصبی از اعصاب به عضلات شما ایجاد می شود و این موجب می شود که عضلات شما به درستی تحریک و منقبض نشوند. در این بیماری عضلات اطراف چشم در ابتدا تحت تاثیر قرار می گیرند. میاستنی گراویس یک بیماری خود ایمنی است. این به این معنی است که سیستم ایمنی بدن (که معمولا بدن شما را از عفونت محافظت می کند) به اشتباه به خود حمله می کند.

به طور معمول مغز شما با آزاد کردن ماده شیمیایی به نام استیل کولین از انتهای عصبی، پیام هایی را به عضلات می فرستد. استیل کولین به سرعت به ناحیه های کوچکی بر روی ماهیچه ها (گیرنده های استیل کولین) متصل می شود و این باعث منقبض شدن ماهیچه ها می شود. در اکثر افراد مبتلا به میاستنی گراویس، سیستم ایمنی این گیرنده های استیل کولین را مسدود کرده و یا به آن ها آسیب می رساند. استیل کولین پس از آن نمی تواند به گیرنده خود متصل شود و بنابراین عضله کمتر قادر به سفت شدن است.

پیریدوستیگمین با کاهش تخریب استیل کولین زمانی که از پایان عصب آزاد می شود، کار می کند. این بدان معنی است که استیل کولین بیشتری برای اتصال به گیرنده های عضله وجود دارد و این باعث افزایش قدرت عضلات شما می شود.

مکانیسم اثر و فارماکوکنیتیک پیریدوستیگمین

اثر تحریک عضله: پیریدوستیگمین هیدرولیز استیل کولین توسط کولین استراز را مسدود می کند و سبب تجمع استیل کولین در سیناپس های کولینرژیک و افزایش تحریک گیرنده های کولینرژیک پیوستگاه عصبی - عضلانی می شود.

جذب این دارو از راه مجرای گوارش اندک است. در کبد و پلاسما متابولیزه می شود و از راه کلیه دفع می گردد.

موارد و مقدار مصرف پیریدوستیگمین

الف) میاستنی گراو.

بزرگسالان: مقدار 180-60 میلی گرم دو یا چهار بار در روز مصرف می شود. مقدار معمول مصرف mg/day 600 است، اما ممکن است به مقادیر بیشتری (تا mg/day 1500) نیاز باشد. مقدار مصرف باید برای هر فرد بر اساس پاسخ و تحمل عوارض جانبی تعیین شود.

کودکان: میزان day/kg/ mg 7 خوراکی در 5 الی 6 دوز منقسم مصرف می شود.

نوزادان مادران مبتلا یه میاستنی گراویس: mg/kg 0.15-0.05 عضلانی.

ب) افزایش میزان بقای بیماران بعد از تماس با گاز جنگی سومان.

بزرگسالان: 20 میلی گرم خوراکی 8 ساعت که حداقل در فاصله چند ساعت قبل از تماس مصرف شود.

ملاحظات اختصاصی پیریدوستیگمین

علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی مهارکننده های کولین استراز، رعایت موارد زیر نیز توصیه می شود:
1- بروز ضعف شدید عضلانی می تواند ناشی از مسمومیت دارویی یا تشدید میاستنی گراو باشد. تزریق وریدی یک مقدار آزمایشی ادروفونیوم ضعف ناشی از مصرف دارو را تشدید خواهد کرد، در صورتی که ضعف ناشی از بیماری را به طور موقت برطرف خواهد کرد.
2- از تجویز مقادیر بیش از حد پیریدوستیگمین به بیماران مبتلا به کاهش حرکات گوارشی خودداری شود، زیرا بعد از طبیعی شدن حرکات گوارشی ممکن است مسمومیت بروز کند.
3- برای جلوگیری از مسمومیت اضافی، باید مصرف سایر داروهای کولینرژیک در طول درمان با پیریدوستیگمین قطع شود.
4- بیماران ممکن است نسبت به این دارو مقاومت نشان دهند.
5- قرص های 30 میلی گرمی دارو را در دمای 8-2 درجه سانتی گراد نگهداری کنید. بعد از خروج از یخچال تا 3 ماه قابل نگهداری است.
6- برای خنثی کردن عوارض موسکارینی دارو همیشه آتروپین در دسترس باشد.

نکات قابل توصیه به بیمار در حین مصرف پیریدوستیگمین

1- دارو را طبق دستور و به موقع مصرف کنید.
2- در صورت بروز تغییر در قدرت عضلانی، کرامپ عضلات، بثورات پوستی یا خستگی، به پزشک اطلاع دهید.
3- برای کاهش خطر عوارض جانبی موسکارینی دارو، آن را همراه با غذا یا شیر مصرف کنید.
4- در صورت بروز علائمی مانند تهوع، استفراغ، اسهال، تعریق، افزایش ترشح بزاق، ضعف عضلانی، ضربان قلب نامنظم، دردهای شدید شکمی و تنگی نفس به پزشک خود اطلاع دهید.
5- درمورد سربازان در صورت مسمومیت با گازهای جنگی به هیچ وجه این دارو را مصرف نکرده و بلافاصله از آنتی دوت هایی مانند آتروپین و پرالیدوکسیم استفاده کنند.
6- مصرف در کودکان: ایمنی و اثربخشی دارو در کودکان اثبات نشده است.

شرایط نگهداری داروی پیریدوستیگمین

دارو را از دسترس کودکان دور نگه دارید.

دارو را در جایی خشک و خنک و به دور از گرما و تابش نور مستقیم نگه دارید.