میزان و نحوه مصرف داروی زئومین

موارد مصرف داروی زئومین

اگر فرد به به سم بوتولینوم (بوتاکس) حساسیت داشته و یا در صورت ابتلای فرد به مواردی نظیر عفونت، تورم یا ضعف ماهیچه ها در ناحیه ای که دارو به فرد تزریق می شود، نباید این دارو را دریافت کند.

همچنین اگر چه زئومین به صورت سطحی تزریق می شود ولی در صورت تزریق عمقی و یا پخش شدن در بدن ممکن است عوارض بدی را برای فرد دریافت کننده به همراه داشته باشد.

در صورتی که فرد بعد از دریافت داروی زئومین با مواردی نظیر خشن بودن صدا، افتادگی پلک، بروز اختلالاتی در بینایی، ضعف شدید ماهیچه های بدن، از دست دادن کنترل مثانه یا بروز اختلالاتی در تنفس، بروز مشکل در هنگام صحبت کردن یا بلع مواجه شد، در این زمینه باید فوراً به پزشک معالج خود مراجعه و موارد فوق را به ایشان اطلاع دهد.

البته بعضی از موارد فوق طبیعی و تا چند هفته پس از تزریق امکان وقوع آن وجود دارد.

سعی کنید روند درمانی صرفاً توسط یک پزشک معالج صورت گیرد و آخرین درمان خود را باید به مراقب سلامت خود اطلاع دهید.

باید به یاد داشته باشید استفاده زیادتر از این سم لزوماً به معنای کارکرد بیشتر و بهتر نیست بلکه حتی ممکن است گاهی فرد را با مکانیسم های که قبلاً گفته شد، درگیر کرده و عوارض جانبی خطرناکی را در فرد ایجاد کند.

یادآوری این نکته مهم است که اثر داروی زئومین همیشگی نیست و موقتی است و ممکن است صرفاً تا سه ماه به طول بیانجامد. در صورت واکنش بدن نسبت به سم بوتولینوم این زمان ممکن است کمتر نیز باشد.

عوارض و موارد مصرف داروی زئومین

نکات مورد استفاده از زئومین

اگر شما این موارد زیر را دارید از یک پزشک یا دکتر داروساز بپرسید که آیا مصرف این دارو بی خطر است:

به دریافت سایر شکل های سم بوتولینوم مانند Botox، Dysport یا Myobloc (خصوصاً در ۴ ماه اخیر).

اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS، یا "بیماری لو جریگ").

بروز بیماری میاستنی گراویس؛

سندرم لامبرت-ایتون؛

بروز یک مشکل تنفسی جدی نظیر آسم یا آمفیزم.

بروز مشکلاتی در عمل بلع؛

ضعف ماهیچه های صورت فرد دریافت کننده این دارو (افتادگی پلک ها، ضعف پیشانی، عدم توانایی در بالا بردن ابرو).

تغییر در ظاهر طبیعی صورت فرد.

بروز یک اختلال عصبی مانند تشنج.

بروز خونریزی در فرد دریافت کننده این دارو؛

بروز بیماری های قلبی - عروقی؛ یا

جراحی (خصوصاً روی صورت فرد).