به گزارش سرویس سلامت ساعدنیوز، مادر باردار باید به این نکته توجه نماید که در هنگام حاملگی , مسئولیت دو نفر یعنی خود و کودک را برعهده گرفته است . بایستی در حد توان از بهترین غذا استفاده کند و به نحواحسن از خود مراقبت نماید. بسیار مهم است که در این دوران موادغذایی کافی وارد بدن شوند. باید به میزان کافی از لبنیات تازه , پروتئین ها , سبزیجات و مرکبات استفاده نماید. پوسیدگی دندانها: عده ای معتقدند که در اثر حاملگی دست کم یک دندان آنها از دست رفته است و بقیه دندانها دچار آسیب جدی شده اند. حاملگی به خودی خود باعث از دست رفتن دندانها نمی شود بلکه با ایجاد بعضی عوارض در نهایت گاهی منجر به آسیب دندان می شود. به عنوان مثال زنان باردار در دوران حاملگی گاه دچار تهوع و استفراغ های مکرر می شوند. استفراغ کردن باعث می شود بزاق دهان اسیدی شود و اسیدی شدن بزاق هم احتمال ایجاد پوسیدگی دندان و بیماری لثه را افزایش می دهد.
دوران بارداری دورانی است که در آن بالا رفتن سطح هورمون ها می تواند حتی بر روی دهان و دندان و لثه ها نیز تأثیر خود را بگذارد. به همین خاطر رعایت نکات بهداشتی در این دوران به زنان باردار بیشتر توصیه می شود و اما توصیه ها:
قبل از بارداری حتماً می بایست نزد دندان پزشک خود رفته پوسیدگی ها و مشکلات لثه خود را برطرف نمایید.
مسواک و نخ دندان را مرتب استفاده کنید. حالت تهوع و خونریزی از لثه نبایستی منجر به استفاده نکردن از این دو وسیله برای بهداشت دندان هایتان باشد.
مواد حاوی کلسیم را در رژیم غذایی خود به میزان کافی قرار دهید.
به هنگام مراجعه به دندانپزشکی در دوران بارداری حتماً می بایست پزشک را در جریان بارداری خود قرار دهید.
اگر به درمان نیاز داشتید آن را به سه ماهه دوم بارداری خود موکول کنید.
از رادیوگرافی دندان بدون روپوش سربی اجتناب کنید چون ممکن است تأثیرات جبران ناپذیری به جنین وارد کند.
تأثیر هورمون ها و نیز تهوع و زیادشدن اسید معده مادر را مستعد ابتلا به پوسیدگی های دندانی و بیماری های لثه می کند. پس از مصرف مواد قندی یا مواد ترش خودداری کنید و پس از مصرف هریک از مواد دهان خود را بشویید.
شیر، تخم مرغ، کره، میوه و سبزی بیشتر مصرف کنید.
برخی خانم های باردار نیمه شب ها به خوردن خوراکی ها می پردازند باید توجه داشته باشند که پس از مصرف مواد غذایی حتماً دهان خود را بشویید.
داروهای بی حسی موضعی نظیر لیدوکایین (گروه B بارداری) و پریلوکایین (گروه B بارداری) مخلوط با اپی نفرین (گروه C بارداری) برای اقدامات دندان پزشکی در صورت استفاده با دوز مناسب بی خطر هستند. آرام بخش هایی نظیر بنزودیازپین ها (مثلا میدازولام [گروهD بارداری]، لورازپام [گروه D بارداری]، تریازولام [گروه X بارداری]) نباید تجویز شوند. اکسید نیتروژن از نظر خطر بارداری طبقه بندی نشده است و تجویز آن مورد اختلاف است.
در صورت وجود سلولیت خفیف، پنی سیلین، آموکسی سیلین و سفالکسین (همگی در گروه B بارداری)، اولین خط درمان آنتی بیوتیکی به شمار می آیند. اریترومایسین (نه اریترومایسین استولات، که با هپاتیت کلستاتیک در بارداری همراه است) یا کلیندامایسین (هر دو در گروه B بارداری) در بیماران آلرژیک با بیش حساسیتی نوع I به پنی سیلین قابل تجویز هستند. در مبتلایان به سلولیت شدید، بیمار باید بستری شود و با سفالوسپورین های وریدی یا کلیندامایسین وریدی درمان شود. برای درمان دندان درد، استامینوفن (گروه B بارداری) ایبوپروفن (در سه ماهه اول و دوم در گروه B بارداری و در سه ماهه سوم در گروه D) و مصرف محدود اکسی کدون (در سه ماهه اول و دوم در گروه B بارداری و در سه ماهه سوم در گروه D) بسته به سن بارداری مناسب هستند.
