به گزارش سرویس چند رسانه ای ساعدنیوز،زندگی یک شکارچی، محاسبهای مداوم بین ریسک و پاداش است. هر شکار انرژی میطلبد و هر شکار ناموفق یا هر آسیب دیدگی میتواند به معنای گرسنگی و مرگ باشد.
انتخاب طبیعی آنها را به موجوداتی فرصتطلب و بیرحم تبدیل کرده است. آنها هر چیزی را انتخاب میکنند که بیشترین شانس موفقیت و کمترین شانس آسیب دیدگی را داشته باشد.
یک پلنگ درباره این که آیا طعمهاش «حق دارد زنده بماند» یا اینکه «مبارزه منصفانه است» فکر نمیکند. آنچه برایش اهمیت دارد این است که امروز غذا بخورد و فردا زنده بماند. گذشتن از یک شکار آسان به دلیل احساس بیشرمی، مساوی با خودکشی است.
به همین دلیل است که اکثریت شکارچیان، بیش از همه، کوچکترها را هدف میگیرند. یک تازهوارد در این بازی، سادهترین و کمریسکترین وعده غذایی است.
