به گزارش سرویس مستند ساعدنیوز، کارشناسان رفتارشناسی حیات وحش معتقدند حملات شیر به انسان برخلاف تصور عمومی، از سر شرارت نیست، بلکه ریشه در غریزهی بقا و شرایط محیطی دارد. مهمترین ویژگیهای رفتاری آنها در این مواقع عبارتند از:
حفاظت از قلمرو: شیرها به شدت روی قلمرو خود حساس هستند. ورود ناآگاهانه انسان به محدوده استراحت یا زادآوری آنها، به عنوان یک تهدید مستقیم تلقی شده و منجر به واکنش تدافعی خشن میشود.
شکارچیان فرصتطلب: در زمان خشکسالی یا کمبود طعمههای طبیعی (مانند گورخر و غزال)، شیرها به دنبال منابع غذایی جایگزین میگردند. در این شرایط، دامهای اهلی و به دنبال آن انسانها، اهداف در دسترستری به نظر میرسند.
بیماری یا پیری: «شیرهای آدمخوار» معمولاً حیواناتی هستند که به دلیل کهولت سن، شکستگی دندان یا جراحت، توانایی تعقیب طعمههای سریع را از دست دادهاند و به ناچار به سراغ طعمههای کندتر (انسان) میروند.
ساعدنیوز در فضای مجازی
