به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، گاهی زندگی آنطور که میخواهیم پیش نمیرود. راهها تاریک میشوند و دلمان از تکرار خسته. اما درست در همین لحظههاست که امید، مثل نوری در دل شب میدرخشد. هر پایان، شروعی در دل خود دارد؛ هر شکست، فرصتی برای تولدی دوباره است. مهم نیست دیروز چه گذشت، مهم این است که امروز هستی و هنوز فرصت برای ساختن، جبران کردن و شکفتن داری. آغاز کن، حتی با گامی کوچک. دنیا همیشه برای کسی که از نو شروع میکند، جا دارد.
میدانم هیچ جملهای جای خالی را پر نمیکند… اما بدان که این درد، نشانهی عمق عشقی است که در قلبت داشتهای. عشق هرگز از بین نمیرود؛ فقط شکلش عوض میشود و در خاطرهها ادامه پیدا میکند.
وقتی احساس میکنی هیچکس تو را درک نمیکند، یادت باشد خدایی هست که حتی قبل از گفتنت، از درد دلت باخبر است. او اشکهایی را میبیند که دیگران نمیبینند و آههایی را میشنود که به زبان نمیآیند. تو تنها نیستی؛ فقط شاید هنوز حضورش را عمیق حس نکردهای.
اگر امروز دلت سنگین است، طبیعی است. غم یعنی دلت هنوز زنده است. به خودت اجازه بده سوگواری کنی؛ اشکهایت ضعف نیستند، احترام به پیوندی هستند که داشتهای.
همین که امروز هنوز نفس میکشی، یعنی مأموریتت در این دنیا تمام نشده است. خدا بیهدف روحی را در بدن نگه نمیدارد. شاید تو هنوز دلیلش را نبینی، شاید هنوز نفهمی چرا باید ادامه بدهی، اما او دلیلش را میداند. به جای اینکه از آینده بترسی، فقط یک قدم کوچک بردار و باقی مسیر را به خدا بسپار.
رفتن بعضی آدمها پایان عشق نیست؛ پایان حضور فیزیکی است. اثرشان در روح تو باقی میماند، در حرفهایت، در لبخندت، در خاطرههایی که هیچکس نمیتواند از تو بگیرد.
اگر امروز احساس میکنی دیگر توان ادامه دادن نداری و همه چیز از کنترل تو خارج شده، لحظهای مکث کن و یادت بیاور که خدایی هست که هیچچیز از کنترل او خارج نیست. شاید تو خسته باشی، شاید اشکهایت بیوقفه جاری شده باشد، اما خدا از تو ناامید نشده است. او هنوز به فردای تو ایمان دارد. وقتی به او تکیه میکنی، حتی اگر زمین زیر پایت بلرزد، فرو نمیریزی. گاهی تنها کاری که باید بکنی این است که بگویی: «خدایا خودت دستم را بگیر.»
و یادت باشد… تو تنها نیستی. خدایی که از رگ گردن به تو نزدیکتر است، همین حالا کنار توست. فقط صدایش کن.
دلت که خیلی گرفت، با خدا حرف بزن؛ رسمی و پیچیده نه… ساده، مثل یک دوست. اشکهایت را پنهان نکن. بعضی زخمها فقط وقتی آرام میشوند که رو به آسمان گریه کنی. خدا از ضعف تو ناراحت نمیشود؛ او پناه ضعفهای توست.
اگر آدمها رفتهاند و پشتت خالی شده، شاید خدا میخواست نشان دهد که وابستگیات را از انسانها به خودش منتقل کند. وقتی به خدا تکیه میکنی، پشتت به قدرتی گرم است که هیچوقت نمیشکند.
اگر امروز احساس میکنی دیگر توان ادامه نداری، یادت باشد خدا هنوز از تو ناامید نشده است. وقتی او کنار توست، هیچ راهی بنبست نیست.
تو قرار نیست همه چیز را کنترل کنی. کافیست توکل کنی؛ خدا بهتر از تو بلد است زندگیات را مدیریت کند.
به جای اینکه بگویی «چرا من؟» بگو «خدایا کمکم کن از این عبور کنم.» همین جمله معجزه میکند.
اگر از این نوع پیام های انگیزشی خوشتان آمد خوشحال می شویم در قسمت دیدگاه ماه تولد خود را با ما به اشتراک بگذارید.
