به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، اعداد برخلاف کلمات، در ظاهر قطعی و غیرقابل انکار به نظر میرسند؛ اما در دست رسانههایی مثل «اینترنشنال»، به مومهایی تبدیل میشوند که به شکل اهداف سیاسی صاحبان قدرت درمیآیند. پدیدهای که امروز به اسم «کشتهسازی» در حوادث ایران میبینیم، یک دروغ ساده نیست؛ بلکه یک «مهندسی معکوس» برای منحرف کردن نگاهها از فجایع انسانی در دیگر نقاط جهان است.
طبق آمارهای رسمی، تعداد شهدای غزه از مهرماه 1402 تاکنون به بیش از 71 هزار نفر و مجروحان به 171 هزار نفر رسیده است. این آمار وحشتناک، لکه ننگی بر پیشانی مدعیان حقوق بشر در غرب است. در چنین وضعیتی، اتاق فکرهای رسانهای وابسته به صهیونیسم با یک بحران جدی روبهرو میشوند: چگونه توجه جهان را از این نسلکشی منحرف کنیم؟
پاسخ آنها در استراتژی «تولید بحران موازی» نهفته است. منطق آنها این است:
"اگر در غزه 71 هزار نفر کشته شدهاند، باید در ایران هم آماری مشابه ساخته شود تا قبح آن جنایات شکسته شود."
این رسانهها با بمباران اطلاعاتی، سعی میکنند به مخاطب بقبولانند که «اگر در غزه اتفاقی میافتد، در ایران هم وضع به همین منوال است». آنها با دلارهای نفتی و حمایتهای امنیتی، یاد گرفتهاند که دروغ هرچه بزرگتر باشد، باورش راحتتر است. گاهی حتی نام افراد فوتشده بر اثر بیماری، تصادف یا حتی افراد زنده را در لیستهای خیالی خود میآورند.
«نویان تسیون»، زنی یهودی در سرزمینهای اشغالی، وقتی تصویر خودش را در شبکه 12 دید که به عنوان مقتولِ حوادث ایران معرفی شده بود، شوکه شد! او در حالی که آماده خروج از خانه بود، تصویرش را در لیست کشتهشدگان دید.
هدف اصلی این جریان از کشتهسازی، در واقع «کشتهشویی» است؛ یعنی پاک کردن صورتمسئله جنایات اسرائیل در غزه با بزرگنمایی فریبکارانه درباره ایران. در این آشفتهبازار، تنها راه نجات مخاطب، «سواد رسانهای» است. کافی است نگاهی به آرشیو این شبکهها بیندازیم تا ببینیم چه بسیار افرادی که بارها در گزارشهای آنها کشته شدند و بعداً با یک ویدیو، زنده بودنشان ثابت شد.
فراموش نکنیم: هدف این ماشینِ دروغسازی، «حقیقت» نیست؛ آنها فقط به دنبال «تأثیر لحظهای» و «فریب تودهها» برای رسیدن به مقاصد سیاسی هستند. اگر روزی دیدید تیتر اول این رسانهها دقیقاً مشابه آمارهای غزه است، تعجب نکنید؛ این فقط یک کپیبرداری ناشیانه برای پوشاندن حقیقت است.
