به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، دهم اسفند 1404، نخستین تصاویر رسمی از پایگاه الظفره در امارات منتشر شد. جایی که دهها فروند جنگنده اف-35 و اف-16 و هزاران مستشار آمریکایی مستقر بودند، حالا با اصابت چند موشک بالستیک ایرانی، دود غلیظی از آن برمیخاست . امارات در 10 روز نخست جنگ، بیش از 500 پهباد و موشک ایرانی را روی خاک خود ثبت کرد و همین کافی بود تا تصویر «قدرت مطلق آمریکا» برای همیشه در اذهان منطقه محو شود.

کویت که میزبان 13500 سرباز آمریکایی است، شاهد اصابت موشکهایی به پایگاه علی السالم بود که به اعتراف ایتالیا، «خسارت قابل توجهی به باند پرواز» زد . بحرین که مقر ناوگان پنجم آمریکاست، پهپادها را در آسمان منامه تعقیب میکرد در حالی که مرکز لجستیک نیروی دریایی آمریکا در آتش میسوخت . اما همه این صحنهها یک پیام داشت: پایگاههای آمریکایی که هزاران سرباز و پیشرفتهترین سامانههای پدافندی را در خود جای داده بودند، در برابر انبوههای از پهپادهای چند ده هزار دلاری، درمانده و مستأصل نشان دادند.
نکته تأملبرانگیز برای کشورهای عربیِ وابسته به امریکا، نه فقط آسیبهای نظامی، بلکه معادله مالی وحشتناکی بود که در برابر چشمانشان شکل گرفت. برآوردها نشان میدهد به ازای هر یک دلاری که ایران صرف تولید پهپادهای شاهد میکند، کشورهای عربی مجبورند 20 تا 28 دلار برای خرید موشکهای پاتریوت و تاد هزینه کنند . هر موشک پاتریوت چیزی حدود یک میلیون دلار قیمت دارد و سامانه تاد برای هر رهگیری تا 12 میلیون دلار خرج برمیدارد . در مقابل، یک پهپاد شاهد بین 20 تا 50 هزار دلار آب میخورد. این یعنی کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس با سرعتی باورنکردنی در حال مصرف سرمایههایی هستند که یک نسل برای انباشتنش زحمت کشیده است.
اینجا پرسشی که تحلیلگران میدل ایست آی مطرح کردند، به نقطه عطف تبدیل میشود: راه برونرفت از این بنبست چیست؟ پاسخ روشن است. کشورهای عربی باید بپذیرند آمریکا نه تنها توان محافظت از آنها را ندارد، بلکه حضور پایگاههایش روی خاکشان، آنها را به هدفی مشروع برای ایران تبدیل کرده است.
ایران بارها اعلام کرده هدفش کشورهای عربی نیستند، بلکه پایگاههای آمریکایی روی خاک آنها هدف است . امارات، قطر، بحرین و کویت و عربستان میتوانند امروز تصمیم بگیرند: آیا حاضرند خاکشان خاکریز آمریکا بماند و هر روز با موشک و پهپاد ایرانی مواجه شوند، یا زمان آن رسیده که میزبانان ناخوانده را بیرون کنند و سرنوشت خود را به دست بگیرند؟ تجربه اسپانیا که با یک «نه» قاطع، پایگاههایش را از دسترس جنگ آمریکا علیه ایران خارج کرد، میتواند الگوی تازهای برای منطقه باشد.